بررسی نقش راهبردهای بازاریابی ورزشی بر عملکرد سازمانی روسای باشگاههای لیگ برتر فوتبال عراق: نقش میانجی رقابتپذیری
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
2 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشگاه بابل، بابل، عراق
3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/spmi.2024.464194.2618چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش راهبردهای بازاریابی ورزشی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی رقابتپذیری در روسای باشگاههای لیگ برتر فوتبال عراق بود. روش پژوهش، از حیث هدف کاربردی و به لحاظ نوع، توصیفی- همبستگی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعهی آماری پژوهش، شامل تمامی روسا، مدیران اجرایی، مدیران بازاریابی و ارتباطات، مدیران فنی و سرپرستان باشگاههای لیگ برتر فوتبال عراق بود که بهصورت در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب و در نهایت، 151 پرسشنامه توسط این افراد جمعآوری گردید. بهمنظور گردآوری دادهها، از 3 پرسشنامهی راهبردهای بازاریابی ورزشی (ال مومنی و همکاران، 2019)، عملکرد سازمانی (هرسی و گلداسمیت، 1980) و رقابتپذیری (رمضانلو و همکاران، 1401)، استفاده شد. نتایج نشان داد که بین راهبردهای بازاریابی ورزشی و تمامی مؤلفههای آن با عملکرد سازمانی، رابطهی مثبت و معناداری برقرار است (05/0P<) و 82 درصد از تغییرات عملکرد سازمانی، مربوط به مؤلفههای راهبردهای بازاریابی ورزشی میباشد. همچنین، مشخص شد که بین راهبردهای بازاریابی ورزشی و تمامی مؤلفههای آن با رقابتپذیری، رابطهی مثبت و معناداری برقرار است (05/0P<) و 18 درصد از تغییرات رقابتپذیری، مربوط به مؤلفههای راهبردهای بازاریابی ورزشی میباشد. در نهایت، مشخص شد که اگرچه رقابتپذیری توانسته که بهصورت غیرمستقیم رابطهی بین راهبردهای بازاریابی ورزشی و عملکرد سازمانی را میانجیگری کند (89/0)، اما رابطهی مستقیم راهبردهای بازاریابی ورزشی و عملکرد سازمانی (97/0)، خود از وضعیت بسیار خوبی برخوردار میباشد. بنابراین، با توجه به یافتههای پژوهش، میتوان بیان داشت که بالا بودن میزان نقش راهبردهای بازاریابی ورزشی در سازمانها، میتواند موجب ارتقا و تغییرات مثبت و سازنده در عملکرد سازمانی و رقابتپذیری آنها گردد.