تأثیر یک دوره تمرینات مقاومتی دایرهای بر سطوح سرمی پرپتین و مقاومت به انسولین مردان مبتلا به دیابت نوع 2
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات، محلات، ایران
2 . استاد، گروه تربیت بدنی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات، محلات، ایران
3 مربی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
doi
10.22059/jsb.2021.321277.1462چکیده
هدف این تحقیق، برررسی تأثیر تمرین مقاومتی دایرهای بر سطوح سرمی پرپتین و شاخص مقاومت به انسولین در مردان مبتلا به دیابت نوع2 بود. پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی است. نمونة آماری پژوهش 24 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین و انحراف معیار (سن 25/3±1/39سال، قد 85/4± 8/173 سانتیمتر و وزن 89/12±80 کیلوگرم) بودند که بهصورت تصادفی به دوگروه 12نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند.آزمودنیهای گروه تجربی 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای را 3 جلسه در هفته به مدت 60 دقیقه با شدت 50 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه اجرا کردند. پیش و پس از 8 هفته تمرین، سطوح سرمی پرپتین، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، گلوکز ناشتا و انسولین اندازهگیری شد. برای بررسی تغییرات درونگروهی از آزمونt همبسته و تفاوت بینگروهی از آزمون t مستقل استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخة 22) استفاده شد. نتایج بهدستآمده در سطح معناداری کمتر از 05/0 بررسی شد. تغییرات درونگروهی نشان داد، 8 هفته تمرین مقاومتی دایرهای موجب کاهش معنادار سطوح پرپتین، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، گلوکز ناشتا و انسولین (0001/0P=) نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. همچنین در مقایسة بینگروهی تمرینات مقاومتی دایرهای موجب کاهش معنادار در سطوح پرپتین، شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، گلوکز ناشتا (0001/0P=) و انسولین (001/0P=) نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. یافتههای این پژوهش نشان داد تمرین مقاومتی دایرهای سطوح پرپتین، شاخص مقاومت به انسولین، گلوکز ناشتا و انسولین را در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 کاهش میدهد. بنابراین بهنظر میرسد این نوع تمرین میتواند برای بیماران دیابتی نوع2 مفید باشد.