ما و رشته روابط بین‌الملل

نویسندگان

1 استاد علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
چکیده

روابط بین الملل از پیشینه چندانی برخوردار نیست. در حقیقت پیشرفت های این رشته دستاورد مناظره های گوناگونی است که از نیمه نخست قرن بیستم تاکنون ادامه داشته است. این رشته در کشورهای جنوب از پیشرفت لازم برخوردار نبوده است. این در حالی است که چین و دیگر کشورهایی که مانند سایر قدرت های بزرگ درگیر مسائل گوناگون امنیتی، اقتصادی، مالی، سیاسی و هنجاری سیاست بین الملل بوده اند می بایستی به این مهم دست یابند که دانش روابط بین الملل مورد نیاز آنهاست. در حقیقت کلیه دولت ها سیاست خارجی را برای خارجی ها و سیاست داخلی را برای داخل خود تنظیم نمی کنند. به عبارت دیگر سیاست خارجی و داخلی دو روی یک سکه اند. به گونه ای که دولت ها بخشی از نیازهای خویش را در ابعاد امنیتی، اقتصادی، رفاهی، مالی، فناوری، سیاسی و جز اینها می باید از محیط داخلی و بخش دیگر را از محیط بین الملل تامین کنند. تحت این شرایط، مدیریت روابط بین المللی از سوی دولت ها از ضروریات به شمار می رود و سیاست خارجی موضوعیت دارد. امروزه با توجه به نفوذپذیری مرزهای ملی، دولت ها نمی توانند حصاری پیرامون خود بکشند. به همین روی در این نوشتار به ضرورت این رشته برای جامعه ایرانی پرداخته می شود.