درک اثرات تغییر اقلیم بر آتشسوزی جنگلهای زاگرس شمالی ایران، شهرستان سردشت
نویسندگان
1 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 کارشناسی ارشد مدیریت جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.30466/jfrd.2024.55283.1720چکیده
مقدمه و هدف: آتشسوزیهای جنگلی یک چالش زیستمحیطی مهم در سطح جهان هستند، زیرا تغییرات آبوهوایی، فراوانی و شدت آنها را در بسیاری از بومسازگانهای جنگلی تشدید کرده است. در جنگلهای زاگرس شمالی ایران، آبوهوای مدیترانهای حاکم است که با تابستانهای گرم و خشک و زمستانهای بهنسبت معتدل مشخص میشود و این جنگلها را بهویژه در معرض آتشسوزی قرار میدهد. درک رابطه بین تغییرات آبوهوایی و آتشسوزیهای جنگلی در این منطقه برای اطلاعرسانی راهبردهای مدیریت مؤثر و کاهش خطرات مرتبط ضروری است. این پژوهش با هدف بررسی اثرات تغییر اقلیم بر آتشسوزیهای جنگلهای زاگرس شمالی ایران (شهرستان سردشت) با تمرکز بر تغییرات فراوانی و گستردگی آتشسوزی در یک دوره 17 ساله از سال 1385 تا 1402 انجام شد.مواد و روشها: برای دستیابی به این هدف، ترکیبی از تجزیهوتحلیلهای آماری، از جمله همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه (MLR)، با استفاده از دادههای آبوهوایی و سوابق تاریخی آتشسوزی مورد استفاده قرار گرفتند. در این پژوهش رابطه بین تعداد و وسعت آتشسوزیها و متغیرهای آبوهوایی مانند متوسط دمای سالانه، متوسط بارندگی سالانه و متوسط رطوبت نسبی سالانه مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. از همبستگی پیرسون برای ارزیابی قدرت و جهت رابطه خطی بین این متغیرها استفاده شد؛ درحالیکه از MLR برای پیشبینی تعداد و وسعت آتشسوزیها بر اساس این متغیرهای اقلیمی استفاده شد.یافتهها: جنگلهای سردشت از سال 1385 تا 1402 تعداد دفعات آتشسوزی بالایی را تجربه کردند که بیشترین وقوع آتشسوزی در ماههای مرداد، تیر، شهریور و خرداد رخ داده است. بیشترین سطح سوختهشده به اندازۀ 62/211 هکتار در سال 1402 هکتار و بیشترین دفعات وقوع آتشسوزی در سال 1400 ثبت شد. انتظار میرود این روند ادامه یابد. در این بررسی، بین تعداد آتشسوزیها و مساحت سوخته در جنگلهای سردشت و متوسط دمای سالانه رابطه مثبت و معنیداری در سطح اطمینان 95 درصد مشاهده شد، اما بین دیگر دادههای اقلیمی و عوامل آتشسوزی رابطه معنیداری یافت نشد. نتایج تجزیهوتحلیل MLR قدرت پیشبینی دما و رطوبت را در تعیین سطح و فراوانی آتشسوزیها نشان داد و اهمیت آنها را بهعنوان محرکهای فعالیت آتشسوزی در منطقه برجسته کرد.نتیجهگیری کلی: در نتیجه، یافتههای این پژوهش بر تهدید فزاینده آتشسوزی در جنگلهای زاگرس شمالی ایران که ناشی از تغییرات اقلیمی، بهویژه تغییرات دما و رطوبت است، تأکید میکند. افزایش مشاهدهشده در فراوانی و وسعت آتشسوزی، نیاز فوری به اقدامات پیشگیرانه را برای کاهش خطرات آتشسوزی و افزایش انعطافپذیری در بومسازگانهای مستعد آتش نشان میدهد. با ادغام بررسیهای علمی با مشارکت ذینفعان و اقدامات سیاستی، میتوان راهبردهای مدیریت آتشسوزی مؤثری را توسعه داد که حفاظت از محیط زیست را با اولویتهای اجتماعی-اقتصادی متعادل میکند و در نتیجه دوام درازمدت بومسازگانهای جنگلی و جوامع وابسته به آنها را تضمین میکند.