آموخته‌هایی از همه‌گیری کووید-۱۹ در برنامه‌ریزی آموزشیِ دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه مهندسی برق، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه مهندسی کامپیوتر، دانشکده مهندسی ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 گروه آموزشی ریاضی محض، دانشکده علوم ریاضی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22047/ijee.2020.245733.1769
چکیده

آموزش الکترونیکی و نفوذ تدریجی آن در نظام آموزش عالی سال‌ها مد نظر صاحب نظران بوده است. در این مطالعه به‌صورت تحلیلی با توجه به وضعیت به‌وجود آمده در دنیا به‌دلیل شیوع بیماری کووید-19، آموزش الکترونیکی و تأثیرات آن در نظام آموزشی دانشکدۀ مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد بررسی شده است. همچنین تلاش شده است تا با توجه به شرایط ایجاد شده از همه‌گیری این بیماری و تعطیلی مراکز آموزشی حضوری در نیمسال دوم سال تحصیلی 99-1398، موضوع آموزش الکترونیکی و تأثیر آن در نظام آموزش بررسی شود. در این خصوص، از اطلاعات آماری دانشجویان مقاطع تحصیلی مختلف دانشکدۀ مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد به‌عنوان نمونه استفاده شده است. در گام اول پرسشنامه‌ای برای استفاده از نظرهای دانشجویان طراحی و سپس، با استفاده از اطلاعات به‌دست‌آمده، شرط لازم برای ارائه دروس به‌صورت الکترونیکی، ترکیبی یا حضوری مشخص شد. با توجه به امکان تبدیل تعداد چشمگیری از کلاس‌های حضوری به کلاس‌های الکترونیکی یا ترکیبی، این امر موجب آزادسازی برخی از کلاس‌های درسی و کمک بسیار به بهبود، اصلاح و برنامه‌ریزی فضاهای آموزشی و پژوهشی خواهد شد.