گنجایشسازی قانون اساسی برای توسعهیافتگی
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
رشد و پیشرفت و توسعه، سرنوشت محتوم کشورها، در نظام بینالمللی شده است. در فرآیندِ نوسازی و توسعه کشورهای جهان، تا کنون، موجهای چندگانهای وجود داشته است و هر چند وقت یکبار، گروهی از کشورها، توانستهاند خود را به جرگه کشورهایی برسانند که پیشرفته و توسعهیافته نام گرفتهاند. رخدادِ موجِ نوین رشد و ترقی کشورها، به ویژه در دهه هشتاد میلادی، از بختِ بد، همزمان شد با وقوع انقلاب اسلامی و جنگِ عراق و ایران و سبب گشت ایران که نیروی ذخیره فراوانی برای دسترسی به توسعه داشت، از کاروان کشورهای سریع رشدیابنده بیرون افتد و نوسازی و پیشرفت در عهده تعویق و تأخیر افتد. نگارنده، در این نوشتار ایده خود را درباره نقش و جایگاه گنجایشهای توسعهسازانه قانون اساسی در مسیر رشد و نوسازی، در میافکند که شاید بهمثابه نوعی مخالفخوانی با ایده حکومت قانون، بهشمار آید. همچنین گنجایشهای حقیقی و واقعی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در این نوشتار مورد نقد و ارزیابی آکادمیک قرار میگیرد. ترازوی این ارزیابی، منافع ملی و پیشرفت کشور در نظام بینالملل است. وزنههای این ترازو؛ گنجایشسازی قانون اساسی است.