بررسی تجربی زبری سطح در میکرو سوراخکاری برنج بهجهت بهینهسازی پارامترها با استفاده از روش آماری ای-فست
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه اراک ، اراک ، ایران
2 دانشکده مهندسی مکانیک ، دانشگاه صنعتی اراک ، اراک ، ایران
doi
10.52547/masm.1.2.216چکیده
امروزه فرآیند سوراخکاری یکی از بنیادیترین فرآیندهای ماشینکاری در میان فرآیندهای صنعتی است که جهت بهبود بهرهوری و تولیدات به سمت ماشینکاری با سرعتبالا و دقت زیاد در حال حرکت است. ابزارهای مورداستفاده در این فرآیند نقش کلیدی و مهمی داشته و میتوانند باعث افزایش کیفیت سطح سوراخهای موردنظر شوند. اگرچه قیمت ابزارهای سوراخکاری بهخودیخود نسبتاً پایین است، اما هزینههای ناشی از شکسته شدن ابزار زیاد میباشد. در فرآیند سوراخکاری افزایش سرعت دوران از طرفی موجب بالا رفتن سرعت ماشینکاری و از طرف دیگر موجب فرسایش سریعتر ابزار میگردد. همچنین کاهش نرخ پیشروی از طرفی سبب افزایش کیفیت سطح میشود و از طرف دیگر موجب کاهش نرخ براده برداری میشود. بنابراین انتخاب دقیق پارامترهای مختلف در عملیات سوراخکاری جهت دستیابی به صافی سطح مطلوب، امری ضروری میباشد. در این مقاله ابتدا با انجام آزمایشهای تجربی، یک مدل ریاضی رگرسیون خطی مرتبه دوم بهمنظور پیشبینی میزان زبری سطح در حین عملیات سوراخکاری فلز برنج برحسب سرعت چرخش اسپیندل، نرخ پیشروی، قطر ابزار و برهمکنشهای مؤثر آنها ارائهشده است. سپس با استفاده از روش آنالیز حساسیت آماری ای-فست، تأثیر پارامترهای موردبررسی بر زبری سطح بهدستآمده است. نتایج بهدستآمده از روش آنالیز حساسیت آماری ای-فست نشان میدهند که بین سه پارامتر ورودی موردبررسی، پارامتر نرخ پیشروی با 62 درصد تأثیر بر روی زبری سطح بهعنوان مهمترین پارامتر اثرگذار، سرعت چرخش اسپیندل با 34 درصد اثرگذاری بهعنوان دومین پارامتر اثرگذار بر زبری سطح نهایی،قطر ابزار با تنها 4 درصد اثرگذاری بهعنوان کم اثرترین پارامتر بر زبری سطح در فرآیند سوراخکاری شناخته شده می باشد
