عوامل مؤثر بر فرسودگی تحصیلی: مقایسهای بین دانشجویان فنی و مهندسی با سایر دانشجویان نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، تهران، ایران
doi
10.22047/ijee.2019.172653.1624چکیده
فرسودگی تحصیلی موجب احساس درماندگی، تحریکپذیری و ناامیدی در دانشجویان و درنتیجه، کاهش پیشرفت تحصیلی آنان میشود؛ از اینرو، بررسی عوامل مؤثر بر فرسودگی تحصیلی دانشجویانضرورت دارد. پژوهش حاضر با هدف اصلی بررسی عوامل مؤثر بر فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان نظام آموزشعالی دولتی کشور انجام شد. در این مطالعه میزان فرسودگی تحصیلی دانشجویان گروه فنی و مهندسی با دانشجویان سایر گروههای تحصیلی مقایسه شد. جامعه آماری پژوهش تمام دانشجویان در دانشگاههای وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای باشیوه انتساب متناسب تعداد 2635 نفر از آنها برای مطالعه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرمافزار SPSS نسخۀ 23 انجام شد. بر اساس نتایج پژوهش بیش از نیمی از دانشجویان نظام آموزش عالی کشور دچار فرسودگی تحصیلی متوسط هستند. علاوه بر این، نتایج پژوهش نشان داد که که وضعیت فرسودگی تحصیلی دانشجویان بر اساس متغیرهای سن، معدل، جنسیت، وضعیت تأهل، وضعیت اشتغال، عضویت در تشکلهای دانشجویی، استفاده از خوابگاه دانشجویی، مقطع تحصیلی و گروه تحصیلی از نظر آماری متفاوت است؛ اما بین وضعیت فرسودگی تحصیلی دانشجویان بر اساس متغیرهای دورۀ تحصیلی (روزانه ـ شبانه) و نوع دانشگاه (دانشگاه با سابقه بالا، متوسط و پایین) اختلاف معناداری از نظر آماری مشاهده نشد. در این خصوص، نتایج پژوهش نشان داد که میزان فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان گروه فنی و مهندسی بالاتر از دانشجویان سایر گروههای آموزشی است.