تأملی بر میزان تأکید بر اخلاق آموزش در دانشگاههای فنی و مهندسی کشور و مقایسه آن با دانشگاههای فنی و مهندسی برتر جهان
نویسندگان
1 مدیر گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی و دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبایی،
doi
10.22047/ijee.2019.187934.1648چکیده
هدف این پژوهش تأملی بر اخلاق آموزش در دانشگاههای فنی و مهندسی کشور و مقایسه آن با یکصد دانشگاه فنی و مهندسی برتر جهان بود. جامعه پژوهش شامل 100 دانشگاه فنی و مهندسی برتر جهان ( بر اساس رتبهبندی معتبر بینالمللی رتبهبندی دانشگاههای جهان) و 127 دانشگاههای فنی و مهندسی ایران بود. روش نمونهگیری بهصورت تمام شماری و روش تحقیق شامل روشهای مطالعات اسنادی و کتابخانهای بود که با بهرهگیری از روش بهینهکاوی و تجارب موفق ملی و بینالمللی انجام شد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در حال حاضر، دانشگاههای فنی و مهندسی ایران از نظر توجه به اخلاق آموزش (مستندات اخلاقی) در سطح قابل قبولی نیستند و باید با توجه به دانشگاههای فنی و مهندسی برتر جهان و درنهایت، با بومیسازیهای لازم اقدامات مناسبی در این زمینه صورت گیرد. درنهایت، با تکیه بر یافتههای پژوهش راهکارهایی بهمنظور ایجاد سند جامع اخلاقی مناسب دانشگاههای فنی و مهندسی کشور ارائه شده است، اولین قدم در داشتن اخلاق در آموزش داشتن سند جامع اخلاقی است که موجب وحدت رویه در پیادهسازی اخلاقیات در دانشگاهها میشود.