کنشگری سیاسی دانش آموزان وابسته به حزب توده در جنبش ملی شدن نفت (مورد مطالعه شهر تهران)

نویسندگان

1 دانشیار گروه اجتماعی، پژوهشگاه انتظامی و مطالعات اجتماعی تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد تاریخ ایران دوره اسلامی، دانشگاه الزهرا تهران، ایران

doi
10.22034/jiiph.2025.21332.2593
چکیده

جنبش دانش‎آموزی و کنشگری سیاسی-اجتماعی قشر دانش‎آموز، با وجود برجستگی و تأثیرگذاری در تاریخ معاصر ایران و به‌ویژه در جنبش ملی شدن نفت، به‎ندرت موردتوجه و پژوهش مستقل قرار گرفته‌است. با فروپاشی حکومت خودکامۀ رضاشاهی، فضای باز سیاسی-اجتماعی در ایران برقرار شد و زمینه برای فعالیت جریان‎ها، احزاب و تشکل‎های سیاسی، اجتماعی و مذهبی فراهم گردید. جنبش ملی شدن نفت، از مهم‎ترین جنبش‎های سیاسی-اجتماعی تاریخ معاصر ایران بود که بستری برای تشکل‎گرایی، تحزب و بسیج سیاسی اقشار مختلف اجتماعی ازجمله دانش‌آموزان مدارس را در سطح وسیعی فراهم ساخت. این پژوهش با عطف نظر به اهمیتِ محوری دانش‌آموزان در جنبش ملی شدن نفت، با استفاده از روش تاریخی و گردآوری داده‎ها با اتکا به منابع، نشریات، اسناد و خاطرات برجای‌مانده از این رویداد، درصدد پاسخ به این پرسش است که تشکل‎های دانش‎آموزی وابسته به حزب توده در شهر تهران چه نقشی در جنبش ملی شدن نفت ایفا کردند؟ یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که این برهه یکی از مهم‎ترین دوره‎های کنش سیاسی دانش‎آموزان و تشکل‎های دانش‎آموزی در تاریخ معاصر ایران است. حزب توده با آگاهی از اینکه جنبش‎ها همواره نیازمند کنش، بسیج سیاسی، تشکل‎سازی و سازمان‎دهی هواداران است، بخشی از مهم‎ترین هواداران خود و به‎ عبارت بهتر پیاده‎نظام حزبی خود را از بین مدارس و قشر دانش‎آموز برگزید و با سازمان‎دهی، آن‎ها را وارد میدان کنشگری سیاسی کرد. راهپیمایی، میتینگ، شعارنویسی و درگیری فیزیکی از بیشترین گونه‎های کنش، و دبیرستان‎های شرف، البرز و دارالفنون از کانون‎های اصلی کنشگری‎های مربوط به مدارس و دانش‎آموزان حزب توده بودند.