بحران سوریه، میانجیگری بینالمللی و جایگاه ج.ا. ایران در حل آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته حقوق بین الملل دانشگاه پیام نور مرکز تحصیلات تکمیلی تهران
2 دانشیار حقوق بینالملل دانشگاه پیام نور تهران
3 استادیار حقوق بینالملل دانشگاه پیام نور تهران
doi
چکیده
این مقاله به بررسی میانجیگری بینالمللی در بحران سوریه و جایگاه ج. ا. ایران در حل این بحران از طریق میانجیگری می پردازد. سوال اصلی این است که ج. ا. ایران با چه انگیزهای به میانجیگری در بحران سوریه ورود کرده و در این مسئله چگونه عمل نموده است؟ فرضیه تحقیق بر این قرار دارد که ایران، میانجیگری را با نگرش موازنه تهدید یا همان واقعگرایی تدافعی، پیش میبرد و در کنار تلاش برای کمک به حل بحران، درصدد کاهش تهدید ائتلافهای مختلف علیه خود می باشد. نتیجه پژوهش نشان میدهد که پیچیده شدن بحران سوریه نه تنها در سطح داخلی، بلکه در مقیاس منطقهای و فرامنطقهای، آن را از شکل یک مخاصمه مسلحانه غیربینالمللی به صورت یک مخاصمه مسلحانه بینالمللی درآورده است و این مهم باعث شده است تا تلاشهای بینالمللی برای حل بحران سوریه بدون حضور و میانجیگری موثر ایران ناتمام بماند. ایران همواره در مسئله میانجیگری، امنیت منطقهای و نیز ملی خود را لحاظ نموده و تلاش کرده است که در روند مذاکرات، به دفع ریسکهای احتمالی ناشی از این بحران واکنش نشان بدهد. این مقاله با روش کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی نوشته شده است و دادهها به شیوه کتابخانهای و از طریق فیشبرداری جمعآوری شدهاند.
