اثر سطوح مختلف آبیاری بر صفات بیوشیمیایی، عملکرد و اجزای عملکرد ذرت (.Zea mays L) در سیستمهای خاکورزی حفاظتی و متداول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام
2 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام
3 دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، سازمان جهاد کشاورزی ایلام، ایلام
4 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام
5 استادیار گروه آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام ، ایلام
doi
10.22077/escs.2025.8840.2338چکیده
بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف آبیاری بر عملکرد و خصوصیات بیوشیمیایی گیاه ذرت تحت شرایط خاکورزی حفاظتی و متداول آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1402 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ایلام انجام شد. کرتهای اصلی شامل: سه سطح خاکورزی (بیخاکورزی، کمخاکورزی و خاکورزی متداول) و کرتهای فرعی شامل: پنج رژیم آبیاری 100، 75 و 50 درصد ظرفیت زراعی خاک بهصورت کامل و 75 و 50 درصد ظرفیت زراعی خاک بهصورت PRD متغیر بود. روش آبیاری مورد استفاده از نوع سیستم آبیاری قطرهای– نوار تیپ استفاده گردید. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در سطح آبیاری 100 درصد ظرفیت زراعی خاک تحت شرایط خاکورزی متداول (بهترتیب 11479 و 24623 کیلوگرم در هکتار) بهدست آمد؛ همچنین بیشترین تعداد ردیف در بلال (15.62)، بالاترین شاخص برداشت (44.62 درصد) و بیشترین میزان کلروفیلa ، کلروفیل b و کلروفیل کل (بهترتیب 13.1، 9.25 و 22.36 میلیگرم بر گرم وزن تر برگ) در سطح آبیاری 100 درصد بهدست آمد. سطوح آبیاری 75 و 100 درصد ظرفیت زراعی تحت شرایط بدون خاکورزی دارای بیشترین ارتفاع استقرار بلال (بهترتیب 105.8 و 105.67 سانتیمتر) بودند. بیشترین میزان کاروتنوئید در سطح آبیاری 50 درصد کم آبیاری (3.56 میلیگرم بر گرم وزن تر برگ) و در خاکورزی متداول نیز (3.34 میلیگرم بر گرم وزن تر برگ) حاصل شد. نتایج کلی این پژوهش نشان داد علاوه بر آبیاری 100 درصد، آبیاری در سطح 75 درصد ظرفیت زراعی هم میتواند عملکرد بالا و قابلتوجهی داشته باشد و هم در مصرف آب صرفهجویی شود؛ همچنین از میزان عملکرد دانه، کلروفیل، کاروتنوئید و فنول کل برای بررسی واکنشهای ذرت به روش خاکورزی و تنش آبی بهره برد.