محمدخان زنگنه: تحلیل قدرت، دیپلماسی و کارگزاری در آذربایجان قاجاری (1246-1257ق)
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 دانشجوی دکتری ایران بعد از اسلام گروه تاریخ ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج. ایران
3 استادیار گروه تاریخ، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
4 دانشیار گروه علوم تاریخی، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/jiiph.2025.67320.2576چکیده
این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل نقش محمدخان زنگنه، امیرنظام آذربایجان در دورۀ قاجار، به واکاوی ابعاد مختلف قدرت و دیپلماسی وی در این ایالت میپردازد. محمدخان زنگنه، با اتکا به تبار خانوادگی و شایستگیهای فردی، توانست اعتماد عباسمیرزا و محمدشاه قاجار را جلب نموده و به یکی از کارگزاران اصلی حکومت تبدیل شود. با خروج عباسمیرزا از آذربایجان، او عملاً مسئولیت ادارۀ این ایالت و تعامل با نمایندگان سیاسی دول خارجی را بر عهده گرفت. پس از فوت فتحعلیشاه و در بحران جانشینی، محمدخان با حمایت نظامی از محمد میرزا نقشی کلیدی در تثبیت سلطنت وی ایفا کرد. پژوهش حاضر، با استفاده از رویکردی تحلیلی-تاریخی و تکیه بر منابعِ دستاول، ضمن بررسی پیشینه و چگونگی حضور محمدخان در دربار عباسمیرزا قاجار، نقش وی را در حفظ امنیت و آرامش آذربایجان، مدیریت امور داخلی و خارجی این ایالت، و همچنین پیگیری حقوق اتباع ایرانی موردبررسی قرار میدهد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که محمدخان زنگنه با بهرهگیری از هوش سیاسی، مهارتهای دیپلماتیک، و تواناییهای نظامی، نقش بسزایی در تثبیت قدرت قاجار و حفظ منافع ایران در منطقه آذربایجان ایفا نمودهاست.