واکاوی یک تجربه در آموزش از راه دور، دانشگاه آزاد ایران (سابق)
نویسندگان
1 استاد مهندسی زمین / دانشکاه تهران
doi
10.22047/ijee.2019.156473.1593چکیده
آموزش از راه دور براساس نیازهای روزافزون جامعه به آموزش به وجود آمد. این نوع آموزش ابتدا بهصورت پستی انجام میشد و بعدها رسانههای جدیدی همچون رادیو و تلویزیون و امروزه، اینترنت نیز برای آموزش بهخدمت گرفته شدند. در کشور ایران اولین تجربه آموزش چندرسانهای در سال 1352 و با تأسیس دانشگاه آزاد ایران آغاز شد. این دانشگاه فعالیت خود را با دو برنامه تربیت معلم و علوم تندرستی آغاز کرد. برنامه تربیت معلم برای ارائه آموزش بینرشتهای طراحی شده بود، بهنحویکه دانشآموختگان بتوانند دو رشته را در سطح دبیرستان تدریس کنند. برنامه علوم تندرستی نیز بهمنظور پرورش افرادی تدوینشد که بتوانند ضروریترین خدمات بهداشتی ـ درمانی را در مناطق مختلف به مردم ارائه کنند. از ویژگیهای بارز برنامههای آموزشی این دانشگاه آموزش بر مبنای مهارت بود. دانشگاه آزاد ایران در سال 1357 پذیرش دانشجو را بهطور محدود آغاز کرد و پس از چندی، با رخداد انقلاب و بهدنبال آن انقلاب فرهنگی، از فعالیت باز ایستاد. در این مقاله درباره این تجربه مهم در آموزش برنامهریزیشده و مبتنی بر کاربرد و دستاوردهای حاصل از آن بحث شده است. در فاصلهای کوتاه نسل بعدی آموزش از راه دور ایران، با تأسیس دانشگاهپیام نور، آغاز شد.
