وجاهت اخلاقی مداخله انساندوستانه در حمایت از حقوق بشر؛ بازسازی روایتی مقبول از یک نگاه ایرانی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران
doi
چکیده
بهرغم حضور در اردوی ضد لیبرال یا دموکراسی کثرتگرا و مخالفت صریح با رویکرد مزبور در خصوص «دخالت انساندوستانه» بینالمللی در حمایت از حقوق بشر ایران، اما جمهوری اسلامی ایران هم با شعار «صدور انقلاب» خود به نوعی از دخالت انساندوستانه با تعریف خاص خود در روابط بینالملل متعهد است. این رویکرد، نگاه جمهوری اسلامی را موازی با نگاه ناشی از مصوبههای جامعه جهانی و نگاهها و نظرات غالب اندیشمندان حوزه روابط بینالملل قرار میدهد. این مقاله، بررسی سه پرسش زیر را مورد توجه قرار داده است: نخست آنکه با عنایت به مفاد بیانیه جهانی حقوق بشر، ماهیت رویکرد اخلاقی به حقوق بشر در روابط بینالملل امروزین چیست؟ دوم آنکه، با عنایت به نقد رویکرد جمهوری اسلامی از سوی مراجع قدرت و نهادهای بینالمللی حقوق بشری، مواضع جمهوری اسلامی نسبت به مداخله انساندوستانه در روابط بینالملل چیست؟ و سوم آنکه، با عنایت به نقش زینت بخش فرازی از اشعار سعدی و جایگاه مفاد استوانه حقوق بشری کورش بزرگ بر ساختار سازمان ملل، ادبیات سیاسی ایرانی چه تحفهای برای روابط بینالملل فردی – جهانی شده امروزین دارد؟ در این خصوص، با عنایت به ظهور مبانی فقهی – فلسفی اسلامی، در مواضع حقوق بشری جمهوری اسلامی، سعی بر آن است که صرفا از زاویه دید ادبیات حماسی – عرفانی منظوم، همراه با استوانه کورش به موضوع پرداخته شود.