مقایسه اصلاح لوردوز لومبار در جراحی پستریور اسپاینال فیوژن به همراه پستریور لومبار اینتربادی فیوژن با استفاده از peek cage یا ایمپکشن آلوگرافت
نویسندگان
1 گروه جراحی مغز و اعصاب، مرکز آموزشی درمانی فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2 گروه جراحی مغز و اعصاب، مرکز آموزشی درمانی فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3 گروه جراحی مغز و اعصاب، مرکز آموزشی درمانی فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/ijos.2025.480266.1108چکیده
مقدمه و هدف: از دست دادن لوردوز عامل مهمی در ایجاد انحطاط ستون فقرات است. روشهای درمانی متعددی در اصلاح لوردوز سگمنتال در مهرههای لومبوساکرال وجود دارد. در این مطالعه به مقایسه میزان اصلاح لوردوز لومبار بیماران تحت جراحی پستریور لومبار اینتربادی فیوژن با استفاده از peek cage و ایمپکشن آلوگرافت پرداخته شد.روش کار: در این کار آزمایی بالینی اصلاح لوردوز لومبار بعد از جراحی پستریور لومبار اینتربادی فیوژن در بیماران مراجعهکننده به بیمارستان فیروزگر در سال 1401 بررسی شد. تعداد 21 بیمار بهطور تصادفی در دو گروه درمان با ایمپکشن آلوگرافت (10 بیمار) و درمان با استفاده از Peek cage (11 بیمار) بررسی شدند. اصلاح لوردوز قبل و روز بعد از جراحی و همچنین شدت درد و عوارض جانبی بعد از گذشت 2 هفته از جراحی در بیماران بررسی شد. نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS ورژن 25 تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: میانه سن بیماران 56 سال و 1/38 درصد مرد بودند. نتایج نشان داد در هر دو رویکرد درمانی ایمپکشن آلوگرافت (001/0>P) و استفاده از Peek cage (0001/0>P) لوردوز لومبار بعد از عمل جراحی در مقایسه با قبل از جراحی بهطور معنیداری افزایش یافت. درصد تغییرات در زاویه لوردوز در روش ایمپکشن آلوگرافت بهطور معنیداری بیشتر از استفاده از Peek cage بود (01/0=P). تفاوت معنیداری در شدت درد پس از جراحی در دو روش وجود نداشت. هیچ عوارض جانبی جدی در هیچ کدام از بیماران دو گروه گزارش نشد.نتیجهگیری: ایمپکشن آلوگرافت اصلاح لوردوز لومبار بیشتری را در مقایسه با کاربرد Peek cage در بیماران تحت جراحی پستریور لومبار اینتربادی فیوژن ارائه میدهد.