سینوویورتزیس با P32: اثرگذاری آن تا چه زمانی در سینوویت هموفیلی باقی می ماند؟
نویسندگان
1 Joint Reconstruction Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran- Department of Orthopedic Surgery, Imam Khomeini Hospital Complex, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
2 مرکز تحقیقات ترومبوز هموستاز، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 مرکز تحقیقات پزشکی هسته ای، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4 ۱. مرکز تحقیقات تعویض مفاصل، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ۲. بخش جراحی ارتوپدی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه
5 ۱. مرکز تحقیقات تعویض مفاصل، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ۲. بخش جراحی ارتوپدی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه
6 Joint Reconstruction Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Address: Department of Orthopedics, Imam Hospital Complex, Keshavarz Blvd., Tehran
7 ۱. مرکز تحقیقات تعویض مفاصل، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ۲. بخش جراحی ارتوپدی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه
8 ۱. مرکز تحقیقات تعویض مفاصل، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ۲. بخش جراحی ارتوپدی، مجتمع بیمارستانی امام خمینی، دانشگاه
doi
10.22034/ijos.2025.473513.1103چکیده
مقدمه: سینوویورتز رادیواکتیو که بهعنوان یک درمان موضعی برای آرتروپاتی هموفیلیک استفاده میشود، باعث تخریب عروق زیرسینوویال میشود. مطالعات قبلی نشان دادهاند که این روش در کاهش میزان همارتروز در بیمارانی که بهطور مکرر دچار این مشکل میشوند، مؤثر است. با این حال، هنوز مشخص نیست که این اثر تا چه مدت دوام دارد و آیا بر تغییرات رادیولوژیک تأثیری دارد یا خیر.هدف: ارزیابی تأثیر مدتزمان پیگیری پس از سینوویورتز بر وقوع همارتروز و همچنین میزان درگیری بالینی و رادیولوژیک مفصل.روشها: یک نوبت سینوویورتز با استفاده از ³²Pبرای ۵۶ مفصل هدف در ۵۶ بیمار انجام شد. ۳۰ بیمار (۲۹ مرد و ۱ زن) با میانگین سنی ۱۵.۵۵ سال (±۶.۱۷) و مدت پیگیری ۲۱.۸ ماه (محدوده: ۳-۳۶) با ۲۶ مرد با میانگین سنی ۱۷.۷۱ سال (±۸.۳۳) و مدت پیگیری متوسط ۴۳.۶ ماه (محدوده: ۳۸-۱۰۲) مقایسه شدند.نتایج: متوسط کاهش میزان همارتروز در گروه پیگیری ≤۳۶ ماه ۵۶.۴٪ (P<0.05) و در گروه پیگیری >۳۶ ماه ۳۵.۹٪ بود (P<0.05). اگرچه در گروه پیگیری ≤۳۶ ماه بهبود بیشتری مشاهده شد، اما تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. علاوهبراین، میانگین بهبود درجه بالینی (فرناندز-پالازی) در گروه پیگیری ≤۳۶ ماه برابر با ۰.۵۶ (SE=0.21) (P<0.05) و در گروه پیگیری >۳۶ ماه برابر با ۰.۶۵ (SE=0.28) بود (P<0.05) که از نظر آماری اختلاف دو گروه معنادار نبود. افزایش میانگین درجه رادیوگرافیک (آرنولد-هیلگارتنر) در گروه پیگیری ≤۳۶ ماه برابر با ۰.۲۵ (SE=0.15) و در گروه پیگیری >۳۶ ماه برابر با ۰.۷۸ (SE=0.14) بود و این تفاوت از نظر آماری معنادار بود.نتیجهگیری: تأثیرات مفید سینوویورتز با ³²P بر درجه درگیری بالینی در آرتروپاتی هموفیلیک در طول زمان باقی میماند. با وجود کاهش اولیه در اثربخشی، پیگیری طولانیمدت نشان داد که اثرگذاری سینوویورتز همچنان ماندگار است. با این حال، این روش درمانی نتوانست پیشرفت تخریب مفصل در تصاویر رادیولوژیک را متوقف کند.
