طرح درس مبتنی بر پیامدها: در تسهیل ارزیابیهای درونی کیفیت آموزشهای مهندسی
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی صنایع، مکانیک و هوافضا، مرکز آموزش عالی فنی و مهندسی بوئین زهرا
2 استادیار گروه مهندسی برق و کامپیوتر، مرکز آموزش عالی فنی مهندسی بوئین زهرا
doi
10.22047/ijee.2018.149843.1581چکیده
تحقق عملی اندیشه ایجاد شبکه ارزیابی کیفیت دانشگاههای کشور در سایه ترغیب دانشگاهها به پیادهسازی و اشاعه فرهنگ ارزیابیدرونیآموزشهاگرهخوردهاست.این مهم با تغییر رویکردهای بینالمللی در حوزه آموزش مهندسی و پدیده اعتبارسنجی دورههای کارشناسی مهندسی با استاندارد و شایستگیهای موردتوافق ضرورت یافته است. نقطه اشتراک نظامهای نوین آموزش مهندسی دیدگاه پیامدمحور بوده است که قائل بر طراحی، اجرا و ارزیابی درسهای مهندسی با مرکزیت بروندادها است. این رویکرد که مغناطیس حرکت خود را از اهداف تنظیمشده برنامه و بهتبع آنها اهداف یادگیری درس میگیرد، ساختار ویژهای برای تطبیق با ملاکهای اشارهشده مراکز اعتبارسنجی و شاخصهای ارزیابی درونی و برونی دانشگاه ایجاد میکند. نقش طرح درس بهعنوان چراغ هدایت درس در شکلدهی و انسجام رویکردهای آموزشی و سنجشی سیستم پیامدمحور کلیدی و راهبردی است. لذا بازنگری ساختاری آن برای استفاده بهینه ضروری است. در این نوشتار درس «تحلیل سیستمهای انرژی الکتریکی 2» در قالب طرح درس پیشنهادی معرفی میشود و زوایای راهبردی کاربردی آن در پیشبرد ارزیابیهای درونی کیفیت آموزش گشوده میشود. نتایج حاکی از قابلیتهای طرح درس پیشنهادی در سنجش سطح دستیافتهای یادگیری، حیطه تمرکز یادگیری، تعیین اهرمهای تغییر راهبردی در پوشش حداکثری سطوح تفکر بالاتر یادگیری، و پیریزی برنامه بهبود مدیریت درس بوده است. در انتها یک مدل برنامهریزی خطی بهعنوان نقطه ثقل بهینه در طرحریزی برنامه بهبود درس معرفی میشود.