فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله تأثیر میکروسیلیس به‌عنوان جایگزین جزئی سیمان بر مقاومت فشاری، مقاومت الکتریکی و دوام بتن را بررسی کرده است. نمونه‌ها با درصدهای مختلف میکروسیلیس (0 تا 30 درصد وزنی سیمان) و نسبت ثابت آب به سیمان (48/0) ساخته شدند و تحت آزمایش‌های مختلف مکانیکی و الکتریکی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که افزودن میکروسیلیس تا 15 درصد موجب افزایش قابل‌توجه مقاومت فشاری (بیشینه مقدار64/588 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع در سن 120 روز) و بهبود ساختار ماتریس بتن می‌شود. با افزایش درصد میکروسیلیس به بیش از 15 درصد، کاهش مقاومت فشاری به دلیل کاهش میزان سیمان هیدراته‌شده و افزایش مواد غیرواکنشی مشاهده شد. همچنین، مقاومت الکتریکی حجمی و سطحی بتن با افزایش میکروسیلیس تا 20 درصد به‌طور چشمگیری افزایش یافت، که نشان‌دهنده کاهش نفوذپذیری و افزایش مقاومت در برابر عوامل خورنده است. میکروسیلیس با تبدیل هیدروکسید کلسیم به ژل سیلیکات کلسیم هیدراته (CSH)، باعث کاهش تخلخل، بهبود چگالی ماتریس بتن و افزایش دوام بتن در برابر نفوذ یون‌های کلرید و سایر عوامل شیمیایی مخرب شد. این مطالعه رابطه خطی و معناداری بین مقاومت الکتریکی حجمی و سطحی بتن) 99/0 (R²> را نشان داد و استفاده از مقاومت الکتریکی را به‌عنوان یک روش سریع و غیرمخرب برای ارزیابی کیفیت بتن پیشنهاد کرد. یافته‌ها کاربرد بالقوه بتن‌های حاوی میکروسیلیس در سازه‌های تحت شرایط محیطی سخت، نظیر مناطق ساحلی و صنعتی، را تأیید می‌کند.