چهارچوب مفهومی مؤلفه های آموزشی فناوری تولید الکترونیکی جهت آموزش مهندسان با بهره گیری از مدلسازی معادلات ساختاری
نویسندگان
1 استاد دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی - تهران- ایران.
2 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی - تهران- ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری- دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی-تهران-ایران
doi
10.22047/ijee.2018.150276.1583چکیده
در طول سه دهه گذشته آموزش فنی و مهندسی در کشورهای درحالتوسعه رشد زیادی داشته و تمرکز آموزشهای مهندسی در این کشورها بر پایه تدریس مبانی فناوریهای نوین بوده است. هدف از انجام این پژوهش تدوین چهارچوبی برای تبیین مؤلفههای آموزشی فناوری تولید الکترونیکی جهت آموزش مهندسان است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق آمیخته و در سه مرحله صورت پذیرفته است. ابتدا از روش هفت مرحلهای فراترکیب باروسو و سندلوسکی جهت تدوین چهارچوب مفهومی اولیه تحقیق استفاده شده است. در مرحله دوم با انجام مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان دانشی چهارچوب تکمیلی تحقیق حاصل شده و در مرحله سوم بهمنظور اعتبارسنجی کمّی چهارچوب پیشنهادی از آزمونهای مختلف آماری و روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شده است. همچنین برای بررسی صحت و سقم فرضیات و آزمون چهارچوب پیشنهادی از مدلسازی معادلات ساختاری و از روش تحلیل مسیر در نرمافزار SmartPLS3 استفاده شده است. نتایج تحلیل نشاندهنده برازندگی مناسب چهارچوب مفهومی پژوهش بود. بدین ترتیب الگوی نهایی تبیین مؤلفههای آموزشی فناوری تولید الکترونیکی برای آموزش مهندسان با دو مؤلفه اصلی آموزشهای مدیریتی و آموزشهای فناوری و با هشت زیرمؤلفه: سیستم مدیریت الکترونیکی، مدیریت زنجیره تأمین الکترونیکی، مدیریت ارتباط با مشتریان، فناوریهای پیشرفته تولید، فناوریهای نوین ارتباطی، فناوری نگهداری و تعمیرات الکترونیکی، فناوری عیب یابی الکترونیکی و فناوری دادوستد الکترونیکی مورد تأیید نهایی قرار گرفت.