تأثیر کورتیکواستروئید بر درد و عملکرد بیماران مبتلا به آرنج تنیس بازان درمقایسه با تاثیر نرمال سالین: کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار سه سو کور
نویسندگان
1 دانشجو
2 دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
3 دانشگاه علوم پزشکی ارتش، دانشکده پزشکی، تهران
doi
10.22034/ijos.2024.462858.1086چکیده
آرنج تنیس بازان بازان یا اپی کندیلیت خارجی بازو معمولا با ناتوانی مزمن همراه است و تاکنون درمان مناسب و قابل قبولی که تاثیر کامل داشته باشد، معرفی نشده است لذا یافتن راه درمان این بیماری امری ضروری است. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تأثیر کورتیکواستروئید بر درد و عملکرد بیماران مبتلا به آرنج تنیس بازان می باشد. این مطالعه بر روی 43 بیمار انجام گرفت (21 نفر در گروه نرمال سالین و 22 نفر در گروه کورتیکواستروئید). بیماران به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و داروهای مورد نظر برای بیماران تجویز شد و درد و عملکرد در بیماران 1 ماه و 3 ماه بعد ثبت شد. آزمونهای کای اسکویر و من ویتنی جهت مقایسه داده ها استفاده شد. نتایج مطالعه ما نشان داد که هر دو روش درمانی تزریق کورتیکواستروئید و نرمال سالین در کوتاه مدت سبب بهبود درد و عملکرد بیماران بر اساس پرسشنامه DASH در شد (P<0.05) اما در طولانی مدت (3 ماه پس از مداخله) مشابه با نرمال سالین، شاهد برگشت علائم بودیم به گونه ایی که نمره درد بین 5/0 تا یک واحد افزایش داشته و نمره DASH بین 5 تا 10 واحد افزایش داشت. در نتیجه میتوان دریافت که تزریق کورتیکواستروئید برتری نسبت به نرمال سالین نداشته و هر دو روش در طولانی مدت تاثیرکمی داشته و در کوتاه مدت موثرتر میباشند و با توجه به عوارض بالای کورتیکواستروئید، درمان به روش نرمال سالین بهتر میباشد.