ارزیابی سیستمهای لوله نور خورشیدی و فیبر نوری به کمک مدلسازی اطلاعات ساخت با رویکرد هزینه چرخه عمر (مطالعه موردی )
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد،دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه علم و فرهنگ ، تهران ، ایران
3 مربی،دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه علم و فرهنگ ، تهران ، ایران
doi
10.22065/jsce.2024.462374.3437چکیده
با بهرهگیری از دو سیستم لوله نور خورشیدی و فیبر نوری، امکان انتقال نور خورشید به نقاط تاریک داخل ساختمان وجود دارد. این روشها به خصوص در ساختمانهایی که به دلیل موقعیت جغرافیایی خود نمیتوانند بهرهوری مطلوبی از نور خورشید داشته باشند یا ساختمانهایی که فقط در طول روز مورد استفاده قرار میگیرند، اثربخش میباشد. هدف اصلی این مطالعه، بررسی میزان روشنایی داخل ساختمانها از طریق استفاده از دو سیستم لوله نور خورشیدی و فیبر نوری میباشد. این بررسی از طریق مدلسازی اطلاعات ساختمان با رویکرد مدیریت هزینههای چرخه عمر انجام میشود تا میزان استفاده از انرژی خورشید که یکی از منابع انرژی تجدیدپذیر و حیاتی در زندگی انسان است، به بهترین شکل ممکن افزایش یابد و در مصرف انرژی برق و انتشار گازهای گلخانهای در طول عمر ساختمان، صرفهجویی شود. در این پژوهش، استفاده از سیستمهای مذکور در یک ساختمان مسکونی شش طبقه دو واحدی (12 واحد) واقع در منطقه حکیمیه تهران مدل سازی شده است. در این مدلسازی ابتدا به جانمایی سیستمها در ساختمان، سپس بررسی میزان نوردهی سیستمها و در وهله آخر تحلیل هزینهها و میزان کاهش مصرف انرژی و تولید گازهای گلخانهای پرداخته شده است. شایان ذکر است که برای جانمایی سیستمها از نرم افزار رویت و برای بررسی میزان نوردهی، از نرم افزار کامسول و دیالوکس استفاده شده است. از این مطالعه میزان مطلوبی از روشنایی فضاها و نرخ بازگشت سرمایه مثبت 74 درصدی و شاخص سود به هزینه به ازای مترمربع مثبت 0.0003 برای سیستم لوله نور خورشیدی و نرخ بازگشت منفی 43 درصدی و شاخص سود به هزینه به ازای مترمربع منفی 0.0002 برای سیستم فیبر نوری منتج شده است.