شناسایی محل آسیب در سازه های فضاکار دولایه با تعداد اعضای زیاد با استفاده از پاسخ دینامیکی سازه و تئوری احتمالاتی بیزین

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل،ایران

2 دانشیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشیار، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.474942.3506
چکیده

در دو دهه‌ی اخیر، تشخیص محل و شدت خرابی در سازه ها از جمله ضروری ترین زمینه های تحقیقاتی مورد توجه مهندسان عمران می باشد که به افزایش عمر سازه و کنترل خرابی کمک می کند. عموما خرابی ها در اثر عواملی مانند نیروی زلزله، خستگی، اعمال بارگذاری های بیش از حد انتظار و ... در سازه ها ظاهر می شوند. در صورت عدم شناسایی و ترمیم این آسیب ها، عملکرد سیستم سازه به طور کلی تغییر می کند که می تواند تبعات جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد. آسیب، تغییرات در خصوصیات دینامیکی سازه را به دنبال دارد لذا می توان با بررسی این تغییرات به وجود، محل و میزان این خرابی ها پی برد. به دلیل حساسیت بالای داده های دینامیکی نسبت به خرابی، این روش ها بیشتر مورد توجه محققان قرار گرفته است. از جمله روش های دینامیکی مبتنی بر مودال وابسته به فرکانس های طبیعی که یکی از اساسی ترین خصوصیات ارتعاشی یک سازه هستند، روش انرژی کرنشی مودال می باشد. در این روش از ترکیب خصوصیات دینامیکی سازه با تئوری آماری بیزین در دو حالت سالم و آسیب دیده در شناسایی محل آسیب استفاده می شود. در این مقاله از ترکیب روش انرژی کرنشی و تئوری آماری بیزین برای تعیین با دقتِ بیشتر المان های آسیب دیده و همچنین کاهش میزان خطای تشخیص نادرستِ اعضای آسیب ندیده به عنوان اعضای آسیب دیده، استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان دادند که روش فوق، با دقت بالایی قادر به تشخیص آسیب های تکی و چندگانه در سازه های فضاکار می باشد.