بازنگری شیوهی آموزش درس «تأسیسات مکانیکی» رشتهی معماری و پیشنهاد یک سیستم کمک آموزشی، مبتنی بر تکنولوژی واقعیت افزوده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 استاد یار دانشکده هنر و معماری گروه معماری دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22047/ijee.2018.115617.1502چکیده
معماران با داشتن اطلاعات فنی کافی و توانائی بهکارگیری خلاقانهی آنها، علاوه بر طراحی بهینهی طرحهای معماری، امکان تعامل هرچه بهتر با مهندسین سازه، برق و تأسیسات، در محیط حرفه ای، خواهند داشت. بخشی از راهکارها جهت ایجاد چنین شرایطی، مرتبط با بازبینی محتوای آموزشی و شیوهی آموزش دروس فنی رشتهی معماری است؛ بهصورتی که دانش نظری دروس فنی در فرآیند تجربهاندوزی دانشجویان کسب شود و در توانائی طراحانهی آنها نمود پیدا کند. هدف اصلی پژوهش، دستیابی به محتوا و شیوهی کارآمد در آموزش درس تأسیسات مکانیکی ساختمان به دانشجویان دورهی کارشناسی معماری است. این تحقیق از نوع کاربردی و روش تحقیق آن پیمایشی بوده و از طریق مطالعه کتابخانهای و تدوین پرسشنامه صورت گرفته است. سوالات پرسشنامه براساس مطالعهی نظریات روانشناسی آموزشی در زمینهی مکاتب آموزشی انسانگرائی، ساختگرائی و رویکردهای یاددهی-یادگیری مبتنی بر آنها، یادگیری فعال، مروری بر شرایط موجود در زمینهی آموزش معماری در سه نمونه از دانشگاههای برتر جهان و همچنین یک ابزار کمکآموزشی پیشنهادی، مبتنی بر تکنولوژی واقعیت افزوده، شکل گرفته است. نهایتاَ راهکارهای پیشنهادی حاصل از این پژوهش در زمینهی محتوا، شیوهی آموزشی و ابزار کمک آموزشی پیشنهادی، به نظرسنجی اساتید درس تأسیسات مکانیکی ساختمان گذاشته شده است، که نشان از تأکید بر برگزاری بخشی از واحدهای درس به صورت کارگاهی، برقراری ارتباط با درس کارگاه طراحی معماری در ترمهای مختلف و مقبولیت ابزار کمک آموزشی پیشنهادی از جنبههای ایجاد نقش فعال برای یادگیرنده، افزایش دقت و تمرکز یادگیرنده، تقویت امکان تجسم فضایی اجزا و مسیرها و آگاهی از تاثیرات نهائی بر کالبد معماری دارد.