زیستشناسی؛ رکن جدیدی در مهندسی شیمی گذار از «مهندسی شیمی» به «مهندسی شیمی و زیستشناسی» بخش 2: آموزش، تحصیلات تکمیلی و موقعیت صنعتی
نویسندگان
1 استاد گروه فرایندهای جداسازی، آزمایشگاه تحقیقاتی فرایندهای پیشرفته جداسازی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 استادیار گروه طراحی و شبیهسازی فرایندها، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران.
doi
10.22047/ijee.2017.55103چکیده
در ادامه بخش پیشین که درباره همپوشانی حوزههای زیستشناسی و مهندسی شیمی بحث و بررسی شد و از ضرورت تربیت مهندسان شیمی آشنا با زیستشناسی یا «مهندسان شیمی و زیستشناسی» سخن به میان رفت، در این نوشته به بررسی شرایط تحصیل، برنامههای آموزشی، دانشگاههای پیشرو، روند تولید علم، و موقعیت صنعتی رشته «مهندسی شیمی و زیستشناسی» پرداخته شده است. در این پژوهش از گرایش دانشکدههای مهندسی شیمی آمریکا به رشته مذکور گفته شده است. همچنین، گزارشی درباره روند روبهرشد چاپ مقالات و همچنین تعداد همایشهای مرتبط با این رشته (که نشان از کاربردیبودن «مهندسی شیمی و زیستشناسی» دارد) ارائه شده است. گفته شد که در کشورهای پیشرفته، توسعه حوزههای مهندسی مرتبط با زیستشناسی، و تمسک صنایع مختلف به زیستشناسی برای مواجهه با چالشهای روز، موجب شده است که بازار کار به مهندس «شیمی و زیستشناسی» نیازمند باشد و سرمایهگذاریهای کلانی در زمینه صنایع مرتبط با مهندسی «شیمی و زیستشناسی» صورت پذیرد. همچنین درخصوص بیگانهبودن مهندسان شیمی ایرانی، بهجز عدۀ اندکی، که در مقطع تحصیلات تکمیلی در گرایشهای مرتبط با زیستشناسی ادامه تحصیل میدهند، بحث شده است. این پژوهش پیشنهاد میکند که باتوجهبه فراگیرشدن موج توسعه زیستشناسی و حوزههای مهندسی مرتبط با آن، و نیز باتوجهبه چالشهای زیستمحیطی، صنعتی و اقتصادی؛ اصلاح نظام آموزش مهندسی شیمی و پرورش مهندسان شیمی آشنا با زیستشناسی در برنامه کاری مسئولان امر قرار گیرد.