ارزیابی تابآوری لرزهای سازههای بلندمرتبه دیاگرید بهینه همراه با میراگر لزج با محاسبه چرخه عمر
نویسندگان
1 استادیار/دانشکده عمران و منابع زمین/دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی/تهران/ایران
2 کارشناس ارشد، دانشکده عمران و منابع زمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد سازه، دانشکده مهندسی عمران و منابعزمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2024.468859.3470چکیده
با افزایش جمعیت در شهرهای اصلی در کشور و محدود بودن حریم شهرها بیشازپیش نیاز به سازههای بلندمرتبه ایمن احساس میشود. همچنین اکثر این شهرها مانند تهران در پهنههای لرزهای با خطرپذیری بسیار زیاد قرار گرفتهاند پس در نتیجه باید ضوابط لرزهای در طراحی آنها اقناع شود. این تحقیق در ضمن ارزیابی عملکرد لرزهای برای سازههای بلندمرتبه در سیستم قطری تحت تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی با رسم منحنیهای شکست برحسب تغییر مکان نسبی در سه سطح نتیجه میشود برای استفاده از این سیستم سازه به دلیل اثر کاهش تغییر مکان نسبی به حدود پنجاهدرصد ملزوم به استفاده از میراگر هستیم. برای دستیابی به هندسه مناسب در قاب قطری تحلیل بار افزون بر روی قابها اعمال شد و حاصل اثرگذاری شکلپذیری به دلیل طراحی بر روی میزان تغییر شکل را نشان میدهد که همیشه با زاویه المان قطری و سختی رابطه مستقیم نخواهد داشت. در ضمن با درنظرگرفتن دو المان استواری بر حسب برش پایه و چابکی بر حسب روز به ارزیابی میزان تابآور بودن این سیستم برای سازههای بلندمرتبه میپردازد. ضمن تعریف حدود عملکردی، خسارت از طریق تشکیل مفصل پلاستیک در المانها در نظر گرفته میشود و مدتزمان و هزینه موردنیاز برای بازگرداندن عملکرد سیستم به حالت اولیه از طریق تعویض یا ترمیم عضو برآوردشده است. تمامی تحلیلها و طراحیها در نرمافزار اجزا محدود برای دو حالت قابهای همراه با میراگر لزج و بدون این میراگرها برای دو تراز ارتفاعی ۱۶۸ و ۲۴۸ متر صورتگرفته است. در نهایت به ارائه روشی برای ساخت شتابنگاشت مصنوعی برای درنظرگرفتن اثر پسلرزه روی سازههای آسیبدیده بعد از زلزله اصلی ارائه میشود.