فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از بتن خاکی خودمتراکم به عنوان روشی نوین و پایدار در صنعت ساختمان، در سال‌های اخیر به طور چشمگیری مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، توسعه این نوع بتن‌ها با چالش‌هایی روبرو است. یکی از این چالش‌ها، نبود اطلاعات کافی در مورد دوام بتن خاکی خود متراکم در شرایط مخرب است. از آنجایی که بتن‌های خاکی به دلیل خواص حرارتی مطلوب، به ویژه در مناطق ساحلی همچون حاشیه خلیج فارس، می‌توانند به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرند، لذا ارزیابی دوام این نوع بتن‌ها در برابر محیط‌های خورنده بسیار حائز اهمیت است. در این پژوهش، با هدف بهبود دوام بتن خاکی خودمتراکم، تأثیر جایگزینی بخشی از سیمان پرتلند با دوده سیلیس بر مقاومت این بتن در برابر نفوذ یون کلراید و کربناته شدن مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های مطالعه حاکی از اثر مثبت جایگزینی نسبی سیمان پرتلند با 10% دوده سیلیس بر بهبود مقاومت در برابر محیط‌های خورنده و کربناته را نشان می‌دهد. در نمونه بتنی حاوی 50 درصد خاک رس و 10 درصد دوده سیلیس (C50S10)، تغییرات شیمی مکانیکی نشان داد که پس از 90 روز قرارگیری در معرض CO2 شاهد بهبود 18 درصدی مقاومت فشاری هستیم. علاوه بر این، عمق نفوذ کربناته در این نمونه 9/49 درصد نسبت به مخلوط مشابه بدون دوده سیلیس (C50) در سن 90 روزه کاهش یافت. با توجه به اهمیت افزایش دوام و پایداری سازه‌های بتنی در صنعت ساختمان، نتایج این پژوهش می‌تواند گامی مهم در جهت توسعه بتن‌های با عملکرد بالا و سازگار با محیط‌زیست باشد.