مطالعه مروری میزان دما و شوری آب‌های جنوب ایران در بازه‌ی زمانی 2005 تا 2012، با استفاده از داده‌های WOA13

نویسندگان

1 دانشگاه هرمزگان

2 دانشگاه هرمزگان

3 دانشگاه هرمزگان

doi
10.30467/nivar.2022.199862.1138
چکیده

در این مطالعه، با توجه به اهمیت کمیت‌های دما و شوری در شناخت پدیده‌های دریایی، سعی شده است تغییرات این کمیت‌ها با استفاده از داده‌های WOA13 بررسی گردد و شرایط هر یک از این کمیت‌ها در فصول مختلف سال و در عمق‌های متفاوت تعیین گردد. ازاین‌رو با انتخاب مجموعه داده‌های تاریخچه‌ای پایگاه داده WOA13 که به شکل میانگین فصلی دما و شوری در بازه‌ی زمانی 2005 تا 2012 است، به روش درون‌یابی IDWاقدام به ترسیم نقشه‌های دما و شوری در سطح، عمق 5، 20 و 50 متری شده است. به‌منظور شناخت نحوه‌ی تغییرات این کمیت‌ها در عمق نیز نقشه مقطع پروفایل عمودی در 6 خط مختلف ایجاد شده است. همچنین در ادامه نتایج حاصل نیز با کارهای صورت گرفته در منطقه‌ی موردمطالعه، مقایسه شده است. با توجه به این داده‌ها می‌توان نتیجه گرفت؛ در خلال تغییر فصل از زمستان به تابستان، شوری و دما از دریای عمان به بخش شمالی خلیج فارس افزایش پیدا می‌کند و در فصل پاییز همراه با کاهش است. این امر به‌خوبی چرخه ترموهالاین منطقه را تشریح می‌کند، همچنین به ترتیب بیشترین و کمترین میزان شوری در بخش شمالی خلیج فارس و دریای عمان، تجربه می‌شود و به ترتیب بیشترین و کمترین میزان دما مربوط به بخش مرکزی خلیج فارس (فصل تابستان) و بخش شمالی خلیج فارس (در فصل‌های زمستان و بهار) است.