تحلیل و بررسی ارتباط بین سرمایۀ اجتماعی وکاهش بزهکاری (مورد مطالعه: دانش‌آموزان دو منطقۀ شهر اصفهان)

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدة حقوق، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران

2 استادیار، دانشکدة حقوق و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jscm.2020.279243.1827
چکیده

سرمایة اجتماعی، به دلیل محتوایی که دارد، با موضوعات مطرح در حوزة علوم انسانی، از جمله آسیب‌های اجتماعی، ارتباط پیدا می‌کند. با توجه به این تأثیر متقابل، هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطة بین سرمایة اجتماعی و بزهکاری بود. این مطالعه به روش پیمایشی بین ۳۸۴ دانش‌آموز پسر 19 تا 25 سال مناطق 6 و 7 شهر اصفهان انجام شد. یافته‌ها نشان داد بین سرمایة اجتماعی و همة ابعاد آن‌ـ اعم از مشارکت، اعتماد، حمایت، انسجام اجتماعی‌ـ و همچنین روابط متقابل با دیگران با بزهکاری، با ضریب اطمینان ۹۵ درصد، از نظر آماری، رابطة منفی وجود دارد. همچنین، سن و پایة تحصیلی و پایگاه اقتصادی و اجتماعی، به منزلة متغیرهای زمینه‌ای، با ضریب اطمینان ۹۵ درصد، از نظر آماری رابطة معنادار دارند. نتایج این تحقیق نشان داد هر اندازه افراد در ساختار جدید اجتماعی سرمایة اجتماعی بیشتری داشته باشند، یعنی این متغیر به مثابة ذخیره‌ای ارزشمند‌ـ مانند حمایت‌های اجتماعی، حمایت روانی و مالی، حس تعلق، وابستگی، مشارکت‌ـ در جنبه‌های مختلف زندگی اجتماعی افراد نقش داشته باشد، سلامت اجتماعی آن‌ها در وضعیت بهتری قرار خواهد گرفت.