طبقه بندی اقلیمی استان خوزستان بر اساس روش لیتن اسکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران؛
doi
10.30467/nivar.2022.273051.1181چکیده
اجرای توسعه پایدار مناطق نیازمند برنامهریزی دقیق بر اساس استعدادها و محدودیتهای منابع است و اقلیم هر منطقه از مهمترین عوامل تعیینکننده توان توسعه محل میباشد. در این راستا ویژگیهای اقلیمی و عناصر غالب آن که در پراکندگی و شکلگیری پدیدههای حیاتی (نبات، حیوان، انسان) نقش تعیینکنندهای ایفا میکنند، به عنوان یکی از مهمترین فاکتورهای طبیعی-محیطی ارزیابی میشوند. چنانچه تضمین توفیق کامل غالب برنامهریزیهای توسعه کشاورزی، صنعت، پروژههای آبیاری، حمل و نقل، بهداشت و غیره هنگامی بدست میآید که با شناخت اقلیم و استفاده از پتانسیلهای گوناگون آن همراه باشد. هدف از انجام این پژوهش طبقهبندی اقلیمی استان خوزستان بر اساس روش لیتناسکی میباشد. در روش لیتناسکی سه عنصر اولیه دما، بارش و ضریب بری استفاده میشود. این روش برای جامعیت طبقهبندی از شاخصهای کمکی استفاده میکند که شامل سه شاخص انطباق، تداوم فصل خشک و وضعیت تابش خورشید میباشد. برای محاسبه شاخص دادههای هواشناسی شامل بارش، دمای کمینه، دمای بیشینه و رطوبت نسبی 13 ایستگاه هواشناسی شامل شهرستانهای اهواز، ایذه، اندیمشک، ماهشهر، بهبهان، دزفول، آزادگان، رامهرمز، شوشتر، مسجدسلیمان، امیدیه، شادگان و شوش در طی سالهای 1370 تا 1397 جمعآوری گردید. برای محاسبه و تحلیل شاخصها از دو نرمافزار Excel و SPSS استفاده شده است. نتایج نشان داد که وضعیت اقلیمی شهرستانهای خوزستان بر اساس ضریب بری شاخص لیتین اسکی به 4 گروه تفکیک شد.
