دعاوی طاری در مرحلۀ‏ تجدیدنظر

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار دانشکدة فقه و حقوق اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22059/jolt.2019.259603.1006584
چکیده

طرح دعاوی طاری مختص مرحلة بدوی نیست. در مرحلة تجدیدنظر نیز ممکن است دعاوی طاری از سوی هر یک از طرفین دعوا یا اشخاص ثالث مطرح شود. با این حال، طرح این دعاوی در مرحلة تجدیدنظر با محدودیت‏هایی روبه‌روست. اثر انتقالی تجدیدنظرخواهی مستلزم آن است که دادگاه تجدیدنظر فقط به آنچه در مرحلة بدوی در دادگاه بررسی شده رسیدگی کند. با این حال، نفی کلی طرح دعاوی طاری در مرحلة تجدیدنظر ممکن نیست. چون در بسیاری موارد، بدون طرح این دعاوی، رسیدگی دادگاه ناتمام و غیرمؤثر باقی می‏ماند. علاوه بر این، در مواردی اوضاع و احوال حاکم بر موضوع دعوا، پس از صدور رأی بدوی، چنان دستخوش تحول می‏شود که رسیدگی دادگاه تجدیدنظر به‏ موضوع مورد رسیدگی دادگاه بدوی بی‏معنی و ناممکن است. این واقعیت‏های متناقض ایجاب می‏کند که رویة قضایی، ضمن پذیرش دعاوی طاری در مرحلة تجدیدنظر، محدودیت‏های منطقی و قانونی آن را نیز مدّنظر قرار دهد.