میزگرد تاریخ نگاری انقلاب اسلامی
نویسندگان
doi
چکیده
با آن مفروض شما که برای تاریخنگاری یک پدیده باید آن پدیده پایان گرفته باشد، تاریخنگاری انقلاب را از چه زمانی باید شروع کنیم؟ معادیخواه: انقلاب اسلامی به عنوان فرایندی که از یک نقطهای شروع شده و مسیری را طی کرده و الان به نقطهای رسیده است تاریخ گذشتهای دارد که قابل نوشتن است، اما تکلیف سرگذشت کل این پدیده هنوز معلوم نیست. تاریخنگاری سیاسی ـ ایدئولوژیک آفاتی دارد که یکی از مهمترین آنها این است که معتقدین به خودش را دچار غفلت میکند، البته شاید موقتا بتواند یک پتانسیل و ظرفیتی را برای برانگیختن برخی انگیزهها و نوعی بسیج بخشی از جامعه را ایجاد کند، ولی در میان مدت و در بلند مدت این ظرفیت از بین میرود و حتما باید جای خود را به برخوردهای مناسبتر و معقولتر با تاریخنگاری انقلاب بسپارد. چرا ما در تاریخنگاری به این مقدار از ضعف و رنجوری مبتلا هستیم؟ بر اساس منظرهای مختلف جامعهشناختی یا روانشناختی یا اقتصاد سیاسی و مسائل یا رهیافتهای دیگر میبینیم که همیشه مسکن یا غذایی به ما داده میشود تا سیری کاذب برای ما ایجاد میکند، (مثلا به ما گفته میشود ما دشمنان خارجی و استعمارگر داشتیم که در پرتو این استعمار بیرونی استبداد شکل میگرفت، اسلامی داشتیم که مهجور بود و یک روحانیت مبارز شجاعی که تجسم آن در وجود امام شکل گرفت، ایده انقلاب را پدید آورد، دکتر شریعتی هم باید در همین چهارچوب فهمیده شود.