مقایسه و ارزیابی روش های تخمین تبخیر و تعرق گیاه مرجع در سه دسته کلی مبتنی بر دما، تابش و انتقال جرم (مطالعه موردی: استان لرستان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد،دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.30467/nivar.2020.215572.1147چکیده
تخمین میزان دقیق مقدار تبخیر و تعرق گیاه مرجع نه تنها در برنامهریزی آبیاری و تعیین دور آبیاری، بلکه در مطالعات مربوط به مدلسازی بیلان آب از اهمیت فراوانی برخوردار است. هدف از این پژوهش، مقایسه و ارزیابی نه روش مختلف تخمین تبخیر و تعرق گیاه مرجع در سه دسته کلی مبتنی بر دما، تابش و انتقال جرم در نه ایستگاه مطالعاتی از سال 1999 تا 2019 در استان لرستان میباشد. نتایج این روش-ها با نتایج حاصل از روش مرجع، فائو پنمن مانتیث، مقایسه گردید. ارزیابی عملکرد روشهای مختلف با آمارههای R2 ، RMSE و CRM صورت گرفت. نتایج نشان داد که در اکثر ایستگاههای مطالعاتی، در بین روشهای مبتنی بر دما، روش هارگریوز سامانی، در بین روشهای مبتنی بر تابش خورشید، روش مک کینگ و نیز در بین روشهای مبتنی بر انتقال جرم، روش WMO بهترین عملکرد را با ثبت بیشترین R2 و کمترین RMSE ارائه دادند. همچنین با استفاده از نرم افزار ArcGIS نیز پهنهبندی مکانی انجام شد و نقشه هر دسته ارائه گردید.