رابطه ساختاری ابراز هیجان در خانواده، پذیرش روانشناختی و احساس حقارت با امید به زندگی در نوجوانان خانواده های کم درآمد
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی،گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی و مشاوره ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
doi
10.22108/ppls.2022.129013.2128چکیده
هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه ساختاری بین ابراز هیجان، پذیرش روانشناختی، احساس حقارت و امید به زندگی در نوجوانان خانوادههای کمدرآمد بود. مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که با روش تحلیل معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل 280 نفر از دانشآموزان دوره متوسطه 18-12 ساله خانوادههای کمدرآمد تحت پوشش بهزیستی کمیته امداد شهرستان زارچ، استان یزد، در سال 1398 بود که به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار های پژوهش شامل پرسشنامه های امید به زندگی، پذیرش و عمل، احساس حقارت و ابراز هیجان در خانواده بودند. نتایج نشان داد ابراز هیجان نامطلوب در خانواده بر پذیرش روانشناختی نوجوانان تأثیر منفی معنیداری داشت، پذیرش روانشناختی نیز بر امید به زندگی تأثیر مثبت معنیدار داشت. ضریب مسیر غیرمستقیم نیز نشان داد ابراز هیجان نامطلوب در خانواده از طریق کاهش پذیرش روانشناختی میتواند تأثیر منفی بر امید به زندگی نوجوانان خانوادههای کمدرآمد داشته باشد. پذیرش روانشناختی نیز از طریق تأثیر بر احساس حقارت بر امید به زندگی نوجوانان خانوادههای کمدرآمد تأثیر غیرمستقیم داشت. پذیرش روانشناختی در ارتباط بین ابراز هیجان در خانواده و امید به زندگی نقش میانجی معنیداری داشت. این یافتهها نشان میدهد که اگر ابراز هیجان در خانواده بهدرستی انجام شود، پذیرش روانشناختی و افزایش امید به زندگی و کاهش احساس حقارت در نوجوانان خانوادههای کمدرآمد را در پی دارد.
