مدل برنامهریزی غیرخطی برای زمانبندی و مسیریابی سیستمهای حمل و نقل
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2023.409583.3178چکیده
مسأله مسیریابی وسیله نقلیه، جزء مهمترین مسائل بهینهسازی شناخته شده است. مسائل مربوط به مسیریابی، به مجموعهای از مسائل اطلاق میشود که در آن تعدادی خودرو متمرکز در یک یا چندانبار مستقر بوده و باید به مجموعهای از مشتریان که هر یک دارای تقاضای معینی هستند، مراجعه کرده و خدماتی را ارائه نمایند. هدف از مطالعۀ حاضر، ارائه یک مدل مسیریابی و زمان بندی سیستم حمل و نقل برای مسیرهای طولانی است. بدین منظور پس از مطالعهی منابع و مراجع مرتبط با طراحی سیستمهای توزیع یکپارچه، مسأله ی مورد بررسی با در نظر گرفتن محدودیتها و مفروضات تعیین شده به صورت برنامه ریزی غیر خطی عدد صحیح آمیخته (MINLP) مدل سازی گردید. پس از حل دقیق مدل، و به دلیل NP-Hard بودن مساله از دو الگوریتم فراابتکاری جستوجوی هارمونی و الگوریتم شبیه سازی تبرید برای حل مساله در ابعاد بزرگ استفاده گردید. لازم به ذکر است که چهار معیار هزینه، میزان انتشار گاز دی اکسید کربن، زمان راه اندازی و سطح ارزیابی شد که نتایج حاکی از عملکرد بالای الگوریتم شبیه سازی تبرید نسبت به جستجوی هارمونی بوده است. بطور خاص، برای حل مدل در ابعاد بزرگ مشخص شد که الگوریتم شبیه سازی تبرید با بهبودی 2درصد نسبت به الگوریتم جستوجوی هارمونی سبب کاهش هزینههای بیشتر زنجیره شده است. از طرف دیگر در زمان انتقال محموله، الگوریتم شبیه سازی تبرید نیز با متوسط زمان 90.227 دقیقه نسبت به الگوریتم جستوجوی هارمونی به میزان 2 درصد با زمان کمتری محصولات بین کارخانه و مشتری را منتقل داده است.