یک رویکرد ترکیبی مبتنی بر فرآیند تحلیل سلسلهمراتبی فازی برای برآورد راهحلهای حملونقل پایدار شهری (مطالعه موردی تهران)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد ومدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد ومدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/tri.2025.540319.3369چکیده
سیستمهای حمل و نقل در توسعه پایدار نقش حیاتی دارند و تأثیر عمیقی بر پایداری اجتماعی، زیستمحیطی و اقتصادی در محیطهای شهری دارند. ادغام سیستمهای پشتیبانی تصمیمگیری بهمنظور تأکید بر ضرورت تغییر و تسهیل تصمیمگیریهای سیاستگذاری مبتنی بر شرایط فعلی ضروری است. این مطالعه به ارزیابی سیستم حمل و نقل عمومی شهری تهران، ایران، با هدف ارتقاء پایداری میپردازد. در این تحقیق، از کارشناسان حوزه حمل و نقل در تهران بهعنوان ارزیابان استفاده شده است. این مطالعه از فرآیند تحلیل سلسلهمراتبی فازی مبتنی بر اندازه (MFAHP) استفاده میکند که بهخاطر دقت و کارایی محاسباتی آن نسبت به روشهای موجود انتخاب شده است. نتایج بهدستآمده با نتایج روش کمینه مربعات لگاریتمی فازی اصلاحشده همراستا است که اعتبار آن را تأیید میکند. تحلیلهای مقایسهای و حساسیت، ثبات و استحکام یافتههای مدل پیشنهادی را تأیید و آزمایش میکند. این مطالعه به این نتیجه میرسد که معرفی اتوبوسهای جدید بهعنوان مؤثرترین راهحل برای بهبود کیفیت خدمات سیستم حمل و نقل موجود شناخته میشود. نتایج بهدستآمده از یک مجموعه داده واقعی و کاربرد آن در ارزیابی حمل و نقل و توصیه اتوبوسهای جدید بهعنوان راهحل بهینه، بینشهایی را در زمینه توسعه حمل و نقل پایدار شهری ارائه میدهد.
