الگوی مطلوب تعامل بین نظام حزبی و انتخابات

نویسندگان

1 حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.48308/jlr.2021.221430.1893
چکیده

وجود احزاب سیاسی یکی از ضروریات انتخابات کارآمد است زیرا برگزاری انتخابات با محوریت احزاب باعث پخته‌تر شدن برنامه‌های اداره کشور می‌گردد و از تعداد غیرمعقول نامزدها کاسته می-شود. بنابراین نظام انتخاباتی حزبی بر نظام انتخاباتی غیرحزبی برتری دارد. حال پرسش این است که الگوی مطلوب تعامل بین نظام حزبی و انتخابات چیست؟ با توجه به اینکه تاکنون تحقیقی تحت این عنوان انجام نگرفته بنابراین بررسی این موضوع اهمیت دارد. این تحقیق از روش توصیفی‌-تحلیلی استفاده می‌نماید. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که از جنبه تعداد احزاب، نظام چندحزبی مطلوب‌ترین شکل تعامل احزاب و انتخابات است زیرا باعث مشارکت حداکثر گرایش-های سیاسی در انتخابات می‌شود، اما از جنبه ثبات دولت نظام دوحزبی مطلوب‌ترین شکل تعامل است. مدل نظام تک‌حزبی و دو حزبی با غلبه یک حزب، شکل غیردموکراتیک تعامل احزاب و انتخابات است. ارتباط بین تعداد احزاب و نظام انتخاباتی تحت عنوان «قاعده دوورژه» توجیه شده است که این قاعده محل بحث و اختلاف است. الگوی مطلوب تعامل احزاب و انتخابات همچنین شامل مشارکت احزاب در مدیریت انتخابات، نظارت بر انتخابات و معرفی نامزدها انتخاباتی است تا انتخابات به شکل سالم برگزار گردد. در بحث نظام مالی انتخابات، الگوی مطلوب تعامل شفافیت و کنترل هزینه‌های احزاب سیاسی از طریق تعیین محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های هزینه انتخاباتی و الزام به افشا و گزارش‌دهی است.