تلفیق رویکردهای مختلف مطالعاتی به منظور ارزیابی سازوکار تحریک زمینلغزش طالقانی- مطالعه موردی
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، بخش ژئوتکنیک، تهران، ایران
2 مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، بخش ژئوتکنیک، تهران، ایران.
3 مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، بخش ژئوتکنیک، تهران، ایران.
doi
10.22071/gsj.2009.57568چکیده
این مقاله روشهای مختلف را به منظور ارزیابی زمینلغزش طالقانی که تحت تأثیر بارندگی در شهرستان گرمی استان اردبیل در سال 1382 رخ داد، توصیف میکند. در اثر این لغزش، حدود 300 منزل مسکونی آسیب دید و تعدادی از آنها تخریب شدند. بهرغم شرایط همگن زمینشناسی و ریختشناسی، هیچگونه گسیختگی در مناطق مجاور ملاحظه نشده است. مشاهدات میدانی نتایج نشان داد که تغییرات تراز آب زیرزمینی از مهمترین عوامل در تحریک زمینلغزش است. لذا این مطالعات بر نقش تغییرات تراز آب زیرزمینی تکیه میکند. شیب لغزش در قسمت تاج بسیار تند و به سمت پاشنه بسیار ملایم و یکنواخت میشود. بررسیهای میدانی با روشهای ژئوالکتریک به روش سونداژ قائم، حفاری چاهکهای اکتشافی، مشاهدات صحرایی و زمینریختشناسی انجام و با نرمافزارهای Rockwork 2004 و Arc GIS تحلیل شدند. روش ژئوالکتریک ساختار کلی زمین لغزش از جمله ستبرای خاک سطحی، ژرفای استقرار سنگ کف، ستبرای لایه اشباع و نقاط مسیر ورود آب زیرسطحی به منطقه مورد مطالعه را ارائه کرد. برای به دست آوردن اطلاعات دقیق زیرسطحی بر اساس مشاهدات صحرایی و نتایج حاصل از روش ژئوالکتریک، تعداد 21 چاهک دستی حفر شد. نمونههای معرف مصالح ساختگاه مورد مطالعه، انتخاب و آزمایش شدند. بر اساس نتایج حاصل از مطالعات آزمایشگاهی، تحلیل شیب با استفاده از نرمافزار Slide انجام و راهکارهای تثبیت ارائه شد.
