شاخص های ارزیابی و بهینه سازی ترانزیت باری در حمل و نقل هوایی
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه امام حسن مجتبی (ع)، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده عمران و منابع زمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2026.562012.3408چکیده
این پژوهش با هدف بررسی وضعیت کنونی و شناسایی چالشهای ترانزیت باری هوایی ایران، با تمرکز بر فرودگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، انجام شده است. همچنین راهکارهای بهبود و توسعه این بخش در شرایط محدودیتهای ناشی از تحریمهای بینالمللی مورد تحلیل قرار گرفته است. از نظر ماهیت، پژوهش کاربردی و از حیث روش گردآوری دادهها، ترکیبی از مطالعات کتابخانهای و میدانی است. دادهها از دو جامعه آماری شامل ۱۵۰ نفر از صاحبان کالا و ۱۵ نفر از خبرگان صنعت هوایی جمعآوری و با استفاده از نرمافزار SPSS و روشهای تصمیمگیری چندمعیاره AHP و تاپسیس فازی تحلیل شدهاند. نتایج نشان میدهد توسعه زیرساختهای ترانزیت باری هوایی (وزن 0.4412)، مدیریت کارآمد و استراتژیک (0.2901) و روابط بینالمللی هوایی (0.2686) مهمترین عوامل مؤثر در بهبود عملکرد صنعت هوایی کشور هستند. بر این اساس، ارتقای زیرساختها و مدیریت و گسترش تعاملات بینالمللی میتواند موجب افزایش بهرهوری و جایگاه ایران در شبکه ترانزیت هوایی منطقهای و جهانی شود.