بررسی پارامتریک عوامل مؤثر بر سامانه پیشرانشکرونای منفی به صورت تجربی
نویسندگان
1 استادیار، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران ،ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی هوافضا، واحدعلوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی ،تهران، ایران
3 استادیار،گروه مهندسی هوافضا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران،ایران
4 استاد، مجتمع دانشگاهی هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران ،ایران
doi
چکیده
پیشرانشپلاسمایکرونا (الکتروآیرودینامیک)، یک روش نوین برای تولید نیروی پیشران با استفاده از میدانهایالکتریکی قوی است که جریان یونی را در یک گاز خنثی ایجاد میکند. این سامانهها به دلیل حذف وابستگی به سوختهایفسیلی، طراحی ساده بدون قطعات متحرک، عملکرد کمصدا، بهعنوان گزینهای نوآورانه برای کاربردهای هوافضایی مطرح شدهاند. این فناوری نوظهور در حوزه پیشرانش، پتانسیل بالایی برای کاربردهای هوافضایی و صنعتی دارد. در این تحقیق، عوامل کلیدی مؤثر بر ضریب اثربخشی پیشرانشپلاسمایکرونا به صورت آزمایشگاهی بررسی شده است. همچنین عوامل محیطی مانند دما و رطوبت موثر بر سیستم پیشران کرونا نیز مورد مطالعه قرار گرفت. هدف، استخراج عوامل کلیدی مؤثر بر ضریباثربخشی با توجه به متغیرهایی از قبیل اختلاف پتانسیل اعمالی تا حداکثر Kv 34 ، شدت جریان تا mA 6/0، فاصله الکترودها در بازه cm 2 تا cm 5 ، الکترودهای ساطع از جنس مس، استیل و فولاد، تعداد الکترودها از 2 تا 10 الکترود و ویژگیهای ساختاری بوده است. نتایج نشان میدهد علاوه بر عوامل تاثیرگذارکلیدی از جمله ولتاژ و جریان اعمالی، جنس و فاصله الکترودها، عوامل محیطی همچون دما و رطوبت نیز تأثیر چشمگیری بر ضریباثربخشی دارند.
