بررسی آزمایشگاهی تاثیر نانورس بر حساسیت رطوبتی مخلوط آسفالتی حاوی قیر اصلاح شده با SBS
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
2 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
3 گروه مهندسی عمران، واحد ملارد، دانشگاه آزاد اسلامی، ملارد، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2024.198142چکیده
حساسیت به رطوبت نقش مهمی در خرابی روسازی آسفالت دارد. خرابی زمانی رخ میدهد که قیر از ذرات سنگدانه جدا میشود به دلیل کاهش چسبندگی بین آسفالت و سنگدانه در مقایسه با چسبندگی بین آب و سنگدانه. در سالهای اخیر، تلاشهای استفاده از نانومواد برای بهبود خواص متنوع آسفالت مؤثر بوده است. در این مطالعه از سه نوع نانورس برای اصلاح قیر اصلاح شده استایرن-بوتادین-استایرن (SBS۱-) استفاده شد. مقاومت در برابر خرابی رطوبتی قیرهای اصلاح شده با استفاده از انرژی آزاد سطحی (SFE۲) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کل SFE کاهش یافته و نسبت انرژی (ER۳) با اصلاح قیر با نانورسها افزایش یافته است، که نشان میدهد افزودن نانورسها میتواند مقاومت رطوبتی این سیستمهای چسبنده سنگدانه را بهبود بخشد. پس از غوطه وری، به دلیل برهم کنش بین آب و قیر، میزان ساختار سه بعدی در هر دو آسفالت SBS و اصلاح شده با نانورس مشاهده شد. با این حال، مقدار باقیمانده ساختارهای سه بعدی در آسفالتهای اصلاح شده با نانورس بیشتر از آسفالت اصلاح شده با SBS بود، که نشان میدهد افزودن نانورس سبب می شود مورفولوژی سطح آسفالت در برابر آسیب آب مقاومتر شود. در نهایت، از آزمونهای انجماد و ذوب برای تأیید نتایج بهدستآمده از طریق آزمونهای SFE استفاده شد.