استراتژی کنترلی توقف اتوبوسها در تمام ایستگاههای افق زمانی در شرایط امکان سبقت و عدم امکان سبقت برای اتوبوسها
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2022.334603.3030چکیده
سیستمهای حملونقلی سیستمهای ناپایداری هستند و این ناپایداری بر روی شاخصهای قابلیت اطمینان سیستمهای حملونقل تاثیر میگذارد. برای افزایش قابلیت اطمینان میتوان از استراتژیهای کنترلی استفاده کرد. یکی از استراتژیهای کنترلی، توقف اتوبوسها در ایستگاهها میباشد. در این پژوهش از استراتژی کنترلی توقف در تمام ایستگاههای افق زمانی استفاده شده است. برای استراتژی کنترلی توقف، سناریوی عدم وجود شرایط سبقت اتوبوسها و سناریوی وجود شرایط سبقت اتوبوسها مورد بررسی قرارگرفته است و برای هرکدام یک مدل ریاضی جداگانه ارائه شده است. در مدل ریاضی ارائهشده، تاثیر استراتژی کنترلی توقف، بر زمان انتظار مسافران داخل اتوبوس و داخل ایستگاه مورد بررسی قرار گرفته است. در ادامه یک مثال فرضی برای حل مدل تعریف شده است و بر روی برخی پارامترهای مدل تحلیل حساسیت انجام شده است. نتایج نشان میدهد که زمان انتظار مسافران در حالتی که از استراتژی کنترلی استفاده شده است نسبت به حالت بدون استراتژی کنترلی بین 3 تا 5/4 درصد کاهش یافته است.