تحلیل روند تغییرات بیشینه و کمینه دمای فصلی و سالانه استان فارس با استفاده از روشهای ناپارامتری
نویسندگان
1 دانشیار اقلیم شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 - دانشجوی دکتری اقلیم شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
چکیده
هدف از انجام این پژوهش، بررسی روند تغییرپذیری بیشینه و کمینه دماهای فصلی و سالانه تعدادی از ایستگاههای استان فارس با استفاده از روشهای آماری میباشد. بدین منظور دو آزمون "من- کندال" و "سنس استیمیتور" که از متداولترین روشهای ناپارامتری به شمار میروند برای تحلیل روند دادههای دما در مقیاسهای فصلی و سالانه بکار گرفته شدند. نخست این دو آزمون بر روی سریهای زمانی بیشینه و کمینه دماهای فصلی و سالانه 6 ایستگاه همدیدی در گستره استان فارس، که در بازه زمانی 2010-1989 دارای آمار کامل بودند اعمال شد و نتایج حاصل از این دو روش با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کارایی دو روش "من- کندال" و "سنس استیمیتور" در تحلیل روند کمینه و بیشینه دمای ایستگاههای منتخب استان فارس در بیشتر موارد مشابه یکدیگر است. در هر دو روش، روند سری دادههای فصلی و سالانه بیشینه و کمینه دما کم و بیش برای همه ایستگاهها یکسان بدست آمد، مگر در ایستگاه درودزن که دادههای بیشینه دما در فصل تابستان و کمینه دما در فصل زمستان یک روند افزایشی با معنی داری ضعیف نشان داده شد. به طورکلی، بیشینه دمای ایستگاههای مورد مطالعه در استان فارس (به جز فصل بهار در ایستگاه هواشناسی آباده) دارای روند صعودی و کمینه دما نیز (به جز فصل بهار در ایستگاه هواشناسی آباده و نیز فصول تابستان و زمستان و میانگین سالانه در ایستگاه هواشناسی فسا) دارای روند صعودی میباشد.