فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) به‌منزلۀ راهبرد تمرینی پیشگیری‌کننده از آسیب‌های مفصلی و بافتی به افزایش هورمون‌های آنابولیک و افزایش هایپرتروفی و قدرت عضلانی منجر می‌شود. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۱۲جلسه تمرین سنگ‌نوردی با BFR بر تستوسترون، کورتیزول و نسبت آنها در خون سنگ‌نوردان نخبۀ ورزشی است. در این تحقیق نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون۲۰ مرد از سنگ‌نوردان (وزن ۶۹/۴ ± ۵۵/۶۴ کیلوگرم، چربی ۵۰/۸± ۳۰/۱۵ درصد و سن ۶/۲ ±۲۶سال) به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین (هر کدام ۱۰مرد) با BFR و بدون BFR تقسیم شدند. پروتکل تمرین ۴ هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرین سنگ‌نوردی بود. فشار بر عروق حدود ۴۰ تا ۱۰۰میلی‌متر جیوه بود. خون‌گیری به‌طور ناشتا ۲۴ساعت قبل و بعد از دورۀ تمرین به‌منظور تعیین میزان هورمون تستوسترون، کورتیزول انجام گرفت. همچنین عملکرد سرعت صعود و قدرت پنجۀ دست برتر سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی همبسته و مستقل با سطح معناداری ۰۵/۰P< ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در گروه BFR مقادیر تستوسترون (۰۲/۰=P)، نسبت تستوسترون به کورتیزول (۰۳/۰=P)، قدرت پنجۀ دست (۰۰۶/۰=P) و سرعت صعود (۰۳/۰=P) بعد از تمرین سنگ‌نوردی نسبت به قبل از آن افزایش معنا‌داری داشت. همچنین میزان کورتیزول خون بعد از دورۀ تمرینی در هر دو گروه نسبت به قبل از آن تغییر معنا‌داری نداشت (۵۴/۰=P، ۸۵/۰=P). به‌نظر می‌رسد تمرین سنگ‌نوردی با BFR به افزایش هورمون‌های آنابولیکی منجر می‌شود و از آن می‌توان به‌منظور بهبود عملکرد ورزشی سنگ‌نوردان استفاده کرد.