تأثیر هشت هفته تمرینات HIIT بر عوامل التهابی پسران نوجوان دارای اضافه‌وزن

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشجوی دورۀ دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز،تبریز، ایران

doi
10.22059/jsb.2021.311332.1434
چکیده

چاقی از مهم‌ترین چالش‌های بهداشت عمومی قرن حاضر است که سبب افزایش سطوح پلاسمایی سایتوکین‌های التهابی و کاهش عوامل ضدالتهابی و آنتی آتروژنیک می‌شود. احتمالاً تمرینات تناوبی با شدت بالا بتوانند این تأثیرات مخرب را متوقف یا معکوس کنند. ازاین‌رو هدف از مطالعۀ حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات تناوبی بر عوامل التهابی پسران نوجوان دارای اضافه‌وزن است. در یک طرح تحقیقی نیمه‌تجربی از میان پسران نوجوان دارای اضافه‌وزن (18-13 سال، میانگین قد 33/154 سانتی‌متر، میانگین شاخص تودۀ بدنی 05/27 کیلوگرم بر متر مربع)، 30 نفر به‌صورت داوطلبانه در 3 گروه 10 نفره شامل گروه تمرین تناوبی کوتاه‌مدت (9 وهلۀ 30 ثانیه‌ای، 100تا 110 درصد حداکثر سرعت با 150 ثانیه استراحت)، طولانی‌مدت (4 وهلۀ 150 ثانیه‌ای، 90 تا 95 درصد حداکثر سرعت با 240 ثانیه استراحت) و گروه کنترل قرار گرفتند. 48 ساعت قبل از شروع و بعد از اتمام پروتکل ورزشی، وزن، قد، شاخص تودۀ بدنی و درصد چربی به‌وسیلۀ دستگاه تعیین ترکیب بدنی اندازه‌گیری و نمونه‌های خونی برای تعیین شاخص‌های اینترلوکین-6، اینترلوکین 10 و پروتئین واکنشی C اخذ شد. نتایج نشان داد 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا موجب افزایش اینترلوکین 10 و کاهش پروتئین واکنشی C می‌شود. اما بر اینترلوکین-6 تأثیر معناداری ندارد. همچنین مشخص شد بین دو نوع تمرین کوتاه‌مدت و بلندمدت HIIT هیچ تفاوتی در تأثیرگذاری بر شاخص‌های مدنظر وجود ندارد. براساس یافته‌ها می‌توان گفت نوجوانان دارای اضافه‌وزن یا چاق احتمالاً بتوانند با استفاده از تمرینات HIIT سیستم ضدالتهابی خویش را با افزایش اینترلوکین-6 و کاهش پروتئین واکنشی C تقویت کنند. اما برای تعیین اثر این تمرینات بر اینترلوکین 6 به مطالعات بیشتری نیاز است.