الگوی برآورد رطوبت متوسط روزانه در اقلیم بیابانی و نیمه بیابانی ایران
نویسندگان
1 - دانشجوی دکتری هواشناسی کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
2 استاد گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
4 کارشناس ارشد هیدرولوژی، مربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
doi
چکیده
الگوی برآورد رطوبت نسبی روزانه به کمک داده های رطوبت ساعتهای استاندارد و پارامترهای بارش روزانه، دمای حداقل، حداکثر و میانگین روزانه در مناطق بیابانی و نیمه بیابانی موضوع بحث این مقاله است. ابتدا خوشه بندی 149 ایستگاه همدید ایران با شش عامل هوا و اقلیم شناسی در دسترس (دما، بارش، تبخیر، رطوبت نسبی، دامنه تغییرات دمای سالانه، ارتفاع ایستگاه) و سه نمایه اقلیمبندی دومارتن، ایوانف و تورنتوایت انجام شد. تعداد 60 ایستگاه در خوشه بیابانی و نیمه بیابانی به روش خوشه بندی افرازی میانه محور قرار گرفت. طرح نمونهگیری سیستماتیک دوری برای انتخاب نمونه مناسب به کار رفت. الگوهای مختلف رگرسیونی خطی و غیرخطی بر نمونه انتخابی برازش و الگوهای برتر در مقیاس ماهانه و سالانه مشخص شدند. مقایسه الگوهای ارائه شده دراین مقاله با الگوهای مرسوم قدیمی نشان از دقت بیشتر الگوهای جدید دارد. معیار مقایسه میانگین مربعخطا است.
