بررسی روند چند پارامتر اقلیمی در ایستگاه اصفهان طی سال‌های 1951 تا 2005

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مرتعداری، دانشگاه شیراز، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب

2 دانشجوی دکتری بیابان‌زدایی، دانشگاه تهران

3 عضو هیات علمی دانشگاه شیراز، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب

doi
چکیده

تغییر اقلیم جهانی و گرمایش جهانی از مسائل مهم زیست محیطی است که در سال‌های اخیر مطالعات زیادی بر روی آن صورت گرفته است. این موضوع به دلیل اثرات محیطی، اقتصادی و اجتماعی آن از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که فعالیت‌های انسانی مانند کشاورزی، صنایع و مانند آن بر مبنای ثبات و پایداری تغییر اقلیم هستند. با توجه به اهمیت موضوع، تغییر اقلیم در منطقه اصفهان با استفاده از آمار هواشناسی از سال 1951 تا پایان سال 2005 میلادی بررسی شد. میزان تغییر در متغیرهای مربوط به دما، بارش و رطوبت نسبی با رگرسیون ساده خطی مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین دمای حداکثر و حداقل طی 55 سال گذشته این منطقه در سطح احتمال 05/0 افزایش داشته است؛ همچنین میانگین رطوبت نسبی با گذشت زمان کاهش داشته است. ترسیم منحنی‌های آمبروترمیک در پنج دهه گذشته نشان می‌دهد که ماه‌های خشک افزایش یافته است. در کل نتیجه‌گیری شد که طی 55 سال گذشته دماهای حداقل و حداکثر افزایش یافته، مقدار بارش تغییر محسوسی نداشته و رطوبت نسبی کاهش یافته است، همچنین تعداد ماه‌های خشک افزایش یافته است، و اقلیم منطقه خشک‌تر شده است.