روانشناسی و سیاست؛ تحلیل روانشناختی گرایشهای سیاسی دانشجویان دانشگاههای تهران
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 گروه علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/rahbord.2026.459430.1668چکیده
با اهمیت یافتن روزافزون نقش عوامل روانشناختی در تصمیمگیریهای سیاسی، تبیین و سنجش تاثیر عوامل روانشناختی بر گرایشهای سیاسی در جوامع مختلف به صورت جدی مورد توجه قرار گرفته است، بر این اساس در این مقاله پس از تبیین چارچوبی برای فهم و تبیین تاثیر عوامل روانشناختی بر گرایشهای سیاسی به سنجش و آزمون تجربی آن در دانشجویان دانشگاههای تهران به عنوان جامعه آماری مورد مطالعه پرداخته شده است. سوال اصلی این است که عوامل روانشناختی چه تاثیری بر گرایشهای سیاسی دانشجویان دانشگاههای تهران داشته است؟ در پاسخ به این سوال بر این فرضیه تاکید میشود که بین تیپ شخصیتی دانشجویان دانشگاههای تهران بر اساس ویژگیهای ابعاد شخصیت و هوش هیجانی و گرایشات سیاسی آنها ارتباط معناداری وجود دارد. برای آزمون فرضیه از الگوی سنجش خودساخته با ترکیبی از الگوی سنجش ابعاد شخصیت گلدبرگ و هوش هیجانی بار-آن و پرسشنامه هشت ارزش سیاسی استفاده شده است. تجزیه و تحلیل نتایج 380 پرسشنامه کامل و معتبر به دست آمده نشان میدهد که شاهد همبستگی قابل قبول (684/0) با سطح معناداری 316/0 بین عوامل روانشناختی و گرایشات سیاسی دانشجویان دانشگاههای تهران هستیم که به معنی تاثیرگذاری قوی عوامل روانشناختی، به ویژه هوش هیجانی بر گرایشات سیاسی این دانشجویان است.