ارزیابی تنش های گرمایی و سرمایی و تاثیر آن بر فعالیت های نظامی در سواحل جنوبی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 استادیار، جغرافیای سیاسی، دانشگاه امام علی(ع)، تهران.
doi
10.22034/jcr.2024.211934چکیده
در انجام این پژوهش به منظور ارزیابی و تعیین نامطلوبیت های گرمایی و سرمایی و تأثیر آن بر نیروهای نظامی در جنوب ایران 15 ایستگاه که دارای آمار 30 ساله (2022- 1993) بودند انتخاب گردید. سپس داده های مربوط به عناصر اقلیمی شامل دمای هوای خشک، رطوبت نسبی، سرعت باد ابرناکی و فشار بخار اشباع بصورت روزانه از سازمان هواشناسی دریافت شد. در این پژوهش از بین شاخص های آسایش اقلیمی، مدل MEMI که جزو مدلهای موازنه حرارتی ترمو- فیزیولوژیک است، استفاده گردید.نتایج شاخص های PMW و PET و SET نشان داد که بیشترین شرایط آسایش حرارتی در ماه های ژانویه تا می و کمترین نیز در ماه ژوئیه تا سپتامبر می باشد. ایستگاه ماهشهر در 6 ماه از سال شرایط آسایشی خوب و ایستگاه بندر دیر با 1 ماه شرایط بدی را برای فعالیت نیروهای نظامی دارد. ایستگاه فرودگاه بوشهر ماه های سپتامبر، اکتبر و نوامبر را در شرایط تنش بسیار شدید حرارتی و ایستگاه آبادان نیز در ماه های ژانویه، فوریه و مارس شرایط تنش برودتی دارد. در کل؛ سواحل جنوبی ایران به دلیل قرار گرفتن در عرض های جغرافیایی پایین و نوسانات دمایی بالا، از اواخر فصل بهار(ماه جون) تا اوایل پاییز(سپتامبر) دارای تنش گرمایی بسیار بالایی است. در دو فصل پاییز و زمستان از میزان تنش گرمای کاسته می شود که در این شرایط، سواحل جنوبی در آستانه دمایی آسایش و خنکی قرار می گیرد. هرچه از سواحل شرقیخلیج فارس به سمت سواحل غربی برویم، بر میزان آسایش افزوده و از تنش گرمایی نیز کاسته و شرایط برای فعالیت و عملیات نظامی مناسب تر خواهد شد