نقش سواد رسانهای سیاسی و رسانههای ارتباط جمعی در کارایی سیاسی و ارائه راهکارهای عملیاتی (مطالعه موردی دانشگاه شهید چمران اهواز)
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 استادیار علوم سیاسی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
کارآیی سیاسی شهروندان یکی از متغیرهای اساسی در نظامهای مردمسالار است که مستلزم عوامل مختلفی همچون سواد رسانهای است که ضمن افزایش مشروعیت و ثبات سیاسی این نظامها، باعث میشود تا دولتهای آنها با قدرت و توان بیشتری سیاستهای داخلی و خارجی خود را پیش ببرند. بر این اساس، هدف اصلی این پژوهش نقش سواد رسانهای سیاسی و رسانههای ارتباط جمعی در کارآیی سیاسی دانشجویان است. رویکرد مورد استفاده در این مقاله، کمی است و در انجام آن از روش پیمایش استفاده به عمل آمد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود، جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز میباشد. حجم نمونه 373 نفر بود که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. برای پردازش دادهها، از نرمافزار SPSS و آزمون آماری همبستگی پیرسون برای آزمون فرضیهها و رگرسیون چندگانه برای آزمون مدل تجربی پژوهش استفاده گردید. بر اساس نتایج تحقیق بین ابعاد سواد رسانهای سیاسی (دسترسی به رسانههای جمعی (176/0= r)، تحلیل و ارزیابی محتوای سیاسی رسانههای جمعی (261/0=r) و فعالیت در رسانههای جمعی (513/0= r)) با کارآیی سیاسی ارتباط معنادار وجود دارد. همچنین بین استفاده از رسانههای چاپی و کارآیی سیاسی (136/0= r) رابطه معنادار وجود دارد. میتوان استدلال کرد سواد رسانهای سیاسی شهروندان را قادر ساخته اطلاعات و اخبار درست و نادرست را از هم تشخیص داده و بدین ترتیب سلامت جامعه مدنی را تضمین کرده و احساس کارآیی سیاسی را افزایش دهد.